-
Content Count
1599 -
Joined
-
Last visited
-
Days Won
77
Content Type
Forums
Gallery
Calendar
Aktualności
Lyrics
Dyskografia
Reviews
Everything posted by Maciek
-
Co do tegorocznego krążka Stratovariusa "Nemesis", to jest on całkiem w porządku. Nie powala, ale ma kilka lepszych momentów (kilka też bardziej miałkich). Niemniej, mimo że już od dwóch płyt brakuje wieloletniego lidera Timo Tolkkiego, to zespół gra „prawie” jak z nim, przynajmniej tym razem. Na pewno jest to krążek bardziej power metalowy, naleciałości symfoniczne, zostały bardzo zmniejszone. Mamy za to, niewielkie progresywne wtręty w paru miejscach, plus elektroniczne wstawki. Te ostatnie, nie tylko nie gryzą się z całością, ale wręcz dodają kolorytu. Kompozycji choćby na poziomie Destiny tu nie ma, lecz numery trzymają równy poziom. Może na tym tle, trochę się wyrózniają, tytułowy Nemesis i singlowy, dość przebojowy Unbreakable. Mówiąc krótko, może bez rewelacji, ale wstydu nie ma :)
-
To co zwróciło, moją uwagę, to końcówka. Chyba nigdy w żadnym kawałku Tuomas nie zapowiedział kolejnego kawałka :D. Bo utwór White Night Fantasy to jakby rozwinięcie i realizacja końcówki Ever Dream Your beauty cascaded on me In this white night fantasy
-
Masza podała na fejsie, ze nowa płyta Arkony "Yav" ukaże się w kwietniu 2014 :).
-
Ja mimo całej mojej sympatii do Marco, wolę żeńskie wokale, więc nie bardzo by mi pasowało w NW tylko jego wokal. Może kiedyś ujawnią całe demo Dark Passion Play zaśpiewane przez Marco, to byłaby niezła ciekawostka. Z innych utworów, jestem w stanie sobie wyobrazić całe Planet Hell śpiewane przez niego, Dead Gardens myślę tez by pasowało :).
-
Nocne Poszukiwanie* Zrodzony dla fałszywego świata włóczykij Bajarz – Szczurołap z Hamelin Trwający w poszukiwaniu nieśmiertelności Zbiera trupę, by odnaleźć świat fantazji Prowadzeni przez dziewicę – królową nocy Tak boskie spojrzenie, głos anielski Amazonka: wojowniczka i uzdrowicielka Tej rzeczywistości służy jej koci powab Wierni ziemi obiecanej Nigdy-niekończącego się snu... Nocne poszukiwanie – nie za przeszłością Ale jutra, aby trwało Najlepszą drogą by kroczyć przez życie Iść ramię w ramię, z umysłem gdzie skrywa się marzyciel Zatrać przytomność, wstąp do królestwa to tylko przerwa lecz nie ustają marzenia Zapomnij o zadaniu, ciesz się przejażdżką I podążaj za nami porą nocną Rezolutny minstrel, co ma szybkie palce Grając na swej lutni oczarowuje każdą niewiaste Dołącza do trupy z błyskiem „Czy znajdę sławę – czy też czeka mnie śmierć?” Wojownik o mocy wzdłuż tej ścieżki Serce w piersi ma niczym młot i bezgranicznie jest waleczny Rytm syren, wrogowie strzeżcie się Gdyż w wojnie tej prawa istnieją w cichym śnie Wierni ziemi obiecanej Nigdy-niekończącego się snu... Przyjdź do elfickiej krainy – najstarszy rzekł Pod mym przewodnictwem niech Cię opuści lęk Jam jest mędrcem, czarodziejem, który wskazuje drogę... Pierwsi, którzy nocy szlakiem podążali Pani w czerni, Pani w bieli A za nimi legiony nocnych wędrowców Strażnicy serca hal Gdy opuszczamy swe domostwa By wyzwać bogów pustki Poszukiwanie rozpocząć czas! *co prawda ja wklejam, ale to tłumaczenie jest wspólne moje i Taiteiliji, więc będzie podwójne autorstwo na stronie :).
-
Nie wiem skąd jesteś, ale w Krakowie 19.11 będzie wieczór autorski z Clivem Nolanem, na którym zagra on też akustyczny koncert :)
-
Racja rewelacyjne wykonanie, zresztą całe DVD Star One jest świetne. Tyle klasowych wokali obok siebie, prócz Floor jej siostra Irene Jansen, Russel Allen, Damian Wilson.
-
Dotychczas się mówiło, o najdłuższym kawałku, ale bez konkretów ile będzie minut trwać czy 15 czy 30. Tuomas zdradził, w jednym z ostatnich wywiadów, że na pewno to co chce przekazać w tym utworze, będzie koniecznie wymagało 20 minut ;).
-
Po kilku przesłuchaniach, mogę rzec, że Leaves Eyes nie rozczarowało. Nagrałi udaną płytę. O ile pod względem produkcyjnym rzecz jest ewidentnie współczesna, o tyle wyraz całości jest trochę old-schoolowy, jeśli chodzi o ten gatunek. W stylistyce symphonic metal/gothic metal, od przełomu wieków daje się zauważyć tendencje do zmniejszania roli "bestii" w rozwiązaniu wokalnym typu "beauty and the beast". Natomiast zespół Liv Kristine wcale nie odpuścił i nagrał płytę z większą ilością growlu niż poprzednio. Największą zmianą jest jednak sposób nomen omen operowania Liv głosem. Więcej tu utrzymanej w trochę wyższej tonacji "para-opery" niż typowego słodkiego, delikatnego śpiewu Liv. Do tego swoje robią chóry, których ilość także się zwiększyła. Nie tak często się dziś spotyka, tak tradycyjny symfometal, oczywiście dobrze zrobiony (bo tego kiepskiego to wychodzi cała masa). Na plus spore naleciałości folkowe zarówno w melodyce jak i w instrumentacji, choćby w postaci dud, flażoletów i ludowych skrzypiec. Teksty w kilku językach, co jest już niemal normą u Leaves Eyes. Summa summarum songwriting stoi na solidnym poziomie, momentami nawet powyżej średniej. Płytą roku, raczej u mnie nie będzie, ale mamy kolejne dobre symphonic metalowe wydawnictwo w tym roku. :)
-
W grudniowym Teraz Rocku wkładka będzie poświęcona Sabatonowi.
-
Nowy singiel Leaves Eyes, płyta też na dniach. Dobre wydawnictwo się szykuje, Liv Kristine śpiewa ostatnimi czasy trochę wyżej i przez to wyraz całości jest lepszy, a jej głos mniej słodki. [video=youtube]
-
Wypowiedź Floor na temat pracy nad nowa płytą, wygląda na to, że odpuści jakąkolwiek ingerencję w kompozycję i teksty i zostawi wszystko Tuomasowi. I chyba dobrze, bo nie zmienia się rzeczy, które dobrze działają. Na pewno będzie to dla niej nowość, że będzie "tylko" głosem.
-
Ktoś tu chyba o czymś zapomniał ;).
-
O lol Wt z raperem... tego jeszcze nie było. Trochę się obawiam, że to może być przysłowiowe dno, wodorosty i trzy tony mułu :D. Z drugiej strony jesli kawałek nie będzie jakimś zwykłym nu-metalem, tylko stricte symfoniczny numer z raperem, to będzie jakaś innowacja i przełamanie barier. No ciekaw jestem w jakim kierunku to pójdzie.. W sumie What Have You Done już miało takie quasi-raperskie skandowania ;)
-
Widać, że chcą mocno zaistnieć z DVD, bo trailer równoczesnie udostępniły i strona NW i strona Tuomasa, co nie często się zdarza. Spodziewam się jeszcze co najmniej jednego-dwóch traiilerów ;). Bardzo dobrze, ze tym razem trailer dokumentu, montażyści chyba musieli cudów dokonać, żeby wybrać ujęcia pokazujące zespół na całej trasie i jednocześnie nie pokazać Anette... Jedna rzecz mnie zdziwiła na końcu, premiera w Szwecji osobno 27 XI, dwa dni przed resztą czyli jeszcze 3 tygodnie :).
-
Polańskiego choćby Lokator, Wstręt czy Śmierć i Dziewyczyna. Nie ma tanich efektów i hollywood, tylko faktycznie dramaty psychologiczne pełną gębą.
-
Dziś premiera, nowego singla Rhapsody of Fire, promującego nadchodzącą płytę. www.youtube.com/watch?v=bC3tbfhpKqM - jest całkiem dobrze, szczególnie solówki na klawiszach, jedyny zarzut, że typ utworu to w zasadzie takie standardowe Rhapsody. Niemniej czekam na album, bo słyszę, że symfoniczny aranż jakby w stylu sprzed kilku albumów.
-
Jak na pop to całkiem niezły kawałek, delikatna elektronika ale jeszcze strawna, zresztą to chyba faktycznie jest najlepsza płyta Madonny. Ode mnie Turisas [video=youtube]
-
W końcówce nowej biografii na stronie piszą, że zdradzają coś odnośnie nowego album i właśnie wspominają najdłuższy utwór ;). Swoją drogą, jeszcze bym się tak nie cieszył, bo Song of Myself też miało być 20-minutowe, a jednak rozłamali na dwie części, choć z drugiej strony jak się tak chwalą, to raczej są zdecydowani na kolosa :D
-
Marco wział udział w nagraniu świątecznego rockowo-metalowego all stars w Finlandii, kawałek do posłuchania
-
@ Sami, cały początek i sam koniec to jest Troy, który tak na dobrą sprawę recytuje prawie połowę tekstu i jest głównym recytatorem. Co do tematu CMB, to on był przede wszystkim na anglojęzycznym forum NW ale też go wyciszyli. John Two Hawks się wypowiadał, że go szkalują, ale nie wiem komu wierzyć, nawet jeśli John nie jest w żadnej organizacj a język jest wymyślony, to jest mimo wszystko indianinem. Myślę że to było zbyt głośne żeby członkowie zespołu (w tym Tuomas) o tym nie wiedzieli. Może chcą żeby ten utwór pozostał tym czy jest, niezależnie od kontrowersji.
-
Początkowo płyta miała 4 tracki i taką Arjen wysłał do wytwórnii, ale mu przyjaciele doradzili, ze to nic nie zmienia, a każdy będzie mógł sobie znaleźć ulubiony fragment łatwo. Podzielił więc wszystko na 39 kawałków, a że liczba 42 jest zwiążana z teorią wszystkiego, więc była zbyt "fajna", zeby jej nie wykorzystać :D. Jeszcze 3 numery rozłamał na pół i voila 42 :). Dobrze jest też słuchać kolosy osobno jako zamknięte fragmenty albumu, najsłabiej oceniam w tym kontekście drugi 20-minutowiec. Niemniej jestem w stanie słuchać niekóre rzeczy, także zupełnie wyrwane z kontekstu. Takie "Mirror of Dreams" (muzyczny odpwiednik Valley of the Queens") mogłoby być singlem. Co nie zmienia faktu, że nigdy Arjen chyba nie nagrał płyty tak podporządkowanej fabule. p.s na spotify już są właściwe tracki do sluchania
-
W tym rzecz, że już wiadomo bo zespół się pochwalił tym ostatnio, że będzie najdłuższy kawałek ever :D Uważam, że NW w składzie z Marco jest w stanie się cofnąć do CC maksymalnie, nawet jakby chcieli to nie są w stanie brzmieć jak na OB/WM z Marco. Zupełnie inne ułożenie basu w przestrzeni muzycznej, obniżone strojenie i basu i gitar przede wszystkim. W jakimś sensie Last Ride of The Day, to jest takie nawiązanie do tamtych czasów, a mimo wszystko to brzmi jak NW współczesny, nie da się cofnąć czasu i zmian. Predzej widzę jakieś akustyczne rzeczy. Swoją drogą folk w NW to też (a może nawet głównie) ostatnie lata i płyty, więc niekoniecznie korzenie. A bez orkiestry i chórów utwór może brzmieć jak powiedzmy: Live to Tell The Tale, to jest utwór bez orkiestry, a z dużą ilością "nightwishowych klawiszy". Niemniej ma być orkiestrą, więc z orkiestrą u boku, tak czy siak wątpię żeby cokolwiek, co zrobią kojarzyło się z erą sprzed Once. Nie wiem jak Tuomas rozumie te "korzenie" ;)
