Jump to content

Leaderboard


Popular Content

Showing content with the highest reputation on 04/12/14 in Posts

  1. 5 points
    To może pora przestać walczyć? To jaka jest najlepsza zupa? Bo widzisz, ja to widzę tak, że najlepsza zupa dla każdego jest inna. Bo dla każdego najlepszą będzie jego ulubiona. I tak samo z muzyką. Postrzegamy zmysłami (w przypadku zupy i muzyki), więc ciężko tu o obiektywną ocenę. Każda ocena jest subiektywna.
  2. 3 points
    Czysto obiektywnie nigdy nie wiadomo ale są elementy o których merytoryczniejszą pokusić się można jak umiejętności wokalne, stopień zaawansowania technicznego gry wszystkich członków zespołu, wykorzystywanie różnych technik gry (double bass drumming, tapping, sweep picking), szybkość utworów, trudność riffowania, solówki, złożone melodie, zastosowane tonacje w utworach, czy też produkcję danej płyty, zastosowane brzmienia: czy jest ono "gładkie i wypolerowane" czy surowe, ciężkie, agresywne. I choćby nie wiem jak wspaniałe techniki zostały zastosowane, a umiejętności wokalne były tak wspaniałe, że można by o nich pisać wiersze pochwalne - to wszystko razem może po prostu nie brzmieć dobrze. Więc nie czyni to od razu albumu "obiektywnie najlepszym". Bo co z tego, że wszystko takie super i zaawansowane, skoro razem niekoniecznie brzmi dobrze? Z kolei coś co "surowe" czy proste - może być przedstawione w tak dobry sposób i tak wspaniale zgrane, że po prostu urzeka od pierwszego odsłuchu. I moim zdaniem właśnie to czyni muzykę "dobrą".
  3. 3 points
    Już cały album przesłuchany! Nie całkiem legalnie, przyznam, ale zamierzam go prędzej, czy później nabyć, więc Artysta Tuomas nic nie straci! ;) The Life and Times of Scrooge to była magia. Absolutnie, niewiarygodna magia i dała mi olbrzymiego kopa nadziei, siły oraz prostej radości. Od czego mam zacząć? Album jest nieliniowy, jest niczym muzyka filmowa, okraszony elfickimi brzmieniami, nagłymi atakami bębnów, chóru oraz cichym nuceniem rodem z kołysanek, które pamiętam z dzieciństwa. Johanna pokazała mi, że jej głos wcale nie jest przeciętny, że potrafi nim operować, czarować i kołysać, płakać... wszystko! Była niesamowita w "To Be Rich"! Nic dziwnego, że Tuomas ją wybrał, bo w takim głosie można się zakochać. Pasuje do klimatu albumu. Alan wspaniale śpiewał w "Go Slowly Now, Sands Of Time", Tony genialnie wypełnił przestrzenie między chórem w "Cold Heart..." (chór też miał cudną moc, nota bene!). Banjo w "Into The West" bardzo mi przypasowało (zaczynam myśleć, że Tuomas mógłby wybrać dowolny instrument i na nim oprzeć arcydzieło). "Duel & Cloudscapes" jest z kolei genialnym połączeniem mrocznych organów oraz zabawnych a'la Scaretale fragmentów komicznych. Jak mówiłam, płacz wokalny, całe to zawodzenie Kurkeli w "To Be Rich" przejęło mnie dreszczem. Ogólnie ta opinia jest strasznie nieskładna, ale ja zwyczajnie dalej pozostaje pod niekłamanym urokiem albumu i nie mogę sklecić składnej wypowiedzi! Jedno wiem, nie da się słuchać pojedynczych utworów... znaczy można, oczywiście, ale to jest całość, uzupełniająca się, niczym film - wcale nie bawi mnie myśl, że to film o kaczkach, wręcz przeciwnie! The Life and Times of Scrooge czynią kaczki bardzo poważnymi istotami, a historię Sknerusa McKwacza bardzo dojrzałą i mądrą. Nie żartuję! O ile, gdy o projekcie usłyszałam, nie byłam w stanie sobie tego wyobrazić, ani pojąć "jak?", czy "dlaczego?", tak teraz znakomicie rozumiem. Jeżeli tak wspaniały jest soundtrack to, jak wspaniałe muszą być te historie? Koniecznie muszę je poznać! Ten album to owoc prawdziwej pasji i geniuszu, dla mnie, fana muzyki filmowej od czwartego roku życia, w każdym razie, bo nikomu nie odbiorę własnego zdania. No i "Sknerus" dowiódł nam, że należy bezwzględnie realizować swoje marzenia artystyczne, mimo tego, że ktoś uznaje to za komiczne (poważny muzyk metalowy i płyta o KACZKACH?). Dzięki Maestro za niewątpliwie długie dni, które spędzę słuchając Twojego działa! :-D PS. Widzieliście już Tuomasa autorstwa Dona Rosa? :happy: Proces tworzenia dostępny: KLIK
  4. 2 points
    Niektórzy mogą uważać, że prosty głos, nie koniecznie z najlepszymi umiejętnościami wokalnymi jest dobry i brzmi dobrze. Niekiedy prymitywne brzmienie jest o wiele lepsze od "zaawansowania technicznego gry wszystkich członków". Według mnie nie można jasno określić wartości "kultury". Pojawiające się "wyroby kultury", różnią się od siebie. Ale nie możemy określić, który z nich jest najlepszy. To tak jak stwierdzić, że obraz "Słoneczniki" Vincenta van Gogha, jest gorszy od obrazów Jana Matejki, ponieważ ten drugi posługuje się pędzlem dokładniej i zwraca większą uwagę na detale. Bzdura. Póki kultura skierowana jest do odbiorców, to oni będą decydować o tym, czy coś im się podoba czy nie.
  5. 2 points
    To również nie jest żadnym wyznacznikiem poziomu albumu. Według ciebie może być słaby. Dla mnie to dobry krążek. I ja również uważam, że jest lepszy od Shine. Może "lepszy" to nie jest dobre słowo, ale dla mnie jest bardziej interesujący. Do niego wracam. Shine przesłuchałam raz. I wątpię, żebym to powtórzyła.
  6. 2 points
    Tuomas i Don Rosa podpisali plakaty i płyty dla prawie 500 osób. :) Wiem z facebooka Tuo. :)
  7. 2 points
    Czytałam, że niepełnoletni do 16 lat wchodzą z opiekunem. Kwestia nie bycia studentem pewnie wpływa na cenę biletu :D
  8. 2 points
    Takie tam, przed graniem xD
  9. 1 point
    Popieram w 100%. Dla nas jest oczywistym fakt, że każdy pisze w swoim imieniu i wyraża swoją subiektywną opinię. Po to powstało forum. :) Czysto-obiektywne uznanie jakiegokolwiek albumu (lub zupy...) za najlepszy jest niemożliwe. Bo niby na jakiej podstawie? O wiele bardziej interesuje nas opinia fana niż chłodne stwierdzenie najbardziej obiektywnego i najmądrzejszego muzykologa. Cytując klasyka: Czucie i wiara silniej mówi do mnie, niż mędrca szkiełko i oko.
  10. 1 point
    Pytanie było skierowane do Taiteiliji, ale podzielam jej zdanie, więc z chęcią odpowiem, jak ja to widzę. :) Krążek "My Winter Storm" zaliczyłbym do kultury wysokiej. Słyszymy tutaj utalentowaną i profesjonalną śpiewaczkę operową, występuje orkiestra symfoniczna oraz chóry. Samo występowanie orkiestry oraz chórów to jeszcze nie jest żadna zaleta albumu, bo wypadałoby jeszcze, żeby ich obecność miała sens (najlepszym przykładem niech będzie S&M Metalliki, które jest książkowym przykładem jak nie należy angażować orkiestry w muzykę metalową). My Winter Storm jest niestety albumem najzwyczajniej słabym - monotonne i nieskomplikowane kompozycje (wielu utworom bliżej tu zresztą do popu niż do metalu), które w żaden sposób nie potrafiły wykorzystać potencjału głosu Tarji. Muzycy zatrudnieni do tego projektu też zostali wybrani raczej niefortunnie (o ile mnie pamięć nie myli to jeden z nich współpracował wcześniej z Nelly Furtado...) - słychać to doskonale w czasie obcowania z albumem. Ogólnie to Tarja na siłę chciała nagrać coś nieprzypominającego muzyki Nightwish i trochę się na tym przejechała, bo doświadczenia w takiej muzyce nie posiadała, a jej głos moim zdaniem jest stworzony do metalu. Jedyną zaletą My Winter Storm jest dla mnie fakt, iż ładnie prezentuje się u mnie na półce z oryginalnym złotym podpisem Tarji (swoją drogą przy okazji zdobywania autografu odbyłem bardzo merytoryczną dyskusję o jej skali głosu - jeśli kogoś to obchodziło to Tarja twierdzi, że dysponuje głosem o skali między 3, a 4 oktawy, co w sumie zostało potwierdzone przez osoby obeznane w wokalistyce, tak więc trzeba przyznać, że Tarja szczera jest ;) ).
  11. 1 point
  12. 1 point
    Z bólem serca, ale: Beauty And The Beast
  13. 1 point
    [video=youtube]https://www.youtube.com/watch?v=wwIjeZHHyJU ♥
  14. 1 point
  15. 1 point
    Tuomas i Don Rosa. :)
  16. 1 point
    Ale Ci Nightfall włosy urosły. Wooooo :D :D
  17. 1 point
    Jak Wy to i ja! : D To na prawdę dobra płyta. [video=youtube]http://www.youtube.com/watch?v=9-fjnnBRw1E
  18. 1 point
    [video=youtube]https://www.youtube.com/watch?v=9-fjnnBRw1E A jakżeby inaczej :) Na razie przesłuchałam tylko dwie i pół minuty, ale już teraz jest dobrze! :-D
  19. 1 point
    Kantyczka jest świetna :) Koleżanka ma prezentację maturalną o Kaczmarskim i wciągnęła mnie w jego twórczość. A ja słucham tego: [video=youtube]https://www.youtube.com/watch?v=9-fjnnBRw1E Na dobrych słuchawkach, nawet crappy jakośc z youtuba da się przeżyć :)
  20. 1 point
    Być może tym iż spowodowała zepchnięcie tradycyjnego metalu do podziemia. Po części tak. Choć fakt, że coś wypierało inny gatunek na przestrzeni ostatnich dekad to nic dziwnego. Bardziej chodzi o jakość czegoś takiego jak grunge i muzyczną wartość tego. Teoretycznie, gatunek, który nawiązywał do rocka z lat 60', ale nic nowego sobą nie wnosił. Dla mnie, zbyt wtórny, silący się na bycie alternatywnym bez żadnej głębszej treści. W końcu ile może być takich samych piosenek, tylko z innym wokalistą? To jest innym powodem. Drugim powodem jest chociażby fakt, że wiele zespołów, że komercjalizację i atak grunge na listy przebojów zmieniło swój styl. Takiemu Testament wyszło np. na dobre, ale za to np. taki Megadeth i Metallica poszły w bardziej lekkie granie, co nie wyszło im na dobre. Nie wspominając o Scorpions z lat 90. Także grunge i Nirvana, kojarzy mi się z muzyczną nijakością i wprowadzeniem regresji do muzyki popularnej lub lepiej mówiąc będącej lubianą. Przez to wiele świetnych zespołów odeszło w zapomnienie lub po prostu skończyło działalność, bo nie było na nie popytu.
  21. 1 point
    1. Uli Jon Roth 2. Mille Petrozza 3. Kerry King 4. Ritchie Blackmore 5. Michael Schenker 6. Tonny Iommi 7. John Petrucci
  22. 1 point
    dla fanów gitar - firma Mayones ( oczywiście z Polski) wykonuje ręcznie gitary na których grają m.in. muzycy The Rasmus, Korn, Scorpions. wkleiłam treść bo link nie łączył: "Laikowi nazwa Mayones wiele nie powie, ale dla gitarzystów jest synonimem jakości. Jakości prosto z Polski. Na gitarach gdańskiej firmy grają muzycy takich zespołów jak Limp Bizkit, Paradise Lost, Korn, The Rasmus, Scorpions. Mayones jest popularny zwłaszcza wśród zespołów o mocnym brzmieniu, które wymagają wytrzymałego sprzętu. Firma obchodziła w tym roku 30-lecie działalności. Ale było więcej okazji do świętowania. Rocznie sprzedają 2 tysiące gitar, większość idzie na eksport. W Mayones pracuje w sumie 30 osób. Sekretem gitar jest drewno, którego używają do produkcji sprzętu. W rozmowie z portalem Trójmiasto.pl Michał Gabrleyczyk zajmujący się marketingiem opowiedział o kulisach pracy: - W swojej branży jesteśmy bardzo znani, chociaż produkujemy towar, który można określić jako luksusowy. CNN pojawiło się w Gdańsku przy okazji Euro. Szukało firm, o których można nakręcić materiał. Trafiło na nas. Na stronie internetowej zdradzili sekret popularności gitar z Gdańska: Weź umiejętności i doświadczenie naszych lutników, zastosuj surowe standardy jakości na każdym etapie produkcji i dodaj naszą miłość do gitar. Rezultat jest zawsze ten sam - najwyższej klasy instrument z duszą i wbudowaną inspiracją. Gitary są robione ręcznie, a firma realizuje też indywidualne zamówienia dla wyjątkowych klientów." z gazety MetroMSN.pl link do ich strony http://www.mayones.pl/pl/artists_players
  • Member Statistics

    • Total Members
      786
    • Most Online
      12222

    Newest Member
    sliwma
    Joined
×
×
  • Create New...

Important Information

We have placed cookies on your device to help make this website better. You can adjust your cookie settings, otherwise we'll assume you're okay to continue.