Leaderboard
Popular Content
Showing content with the highest reputation on 02/18/15 in all areas
-
6 pointsHeh już się poprawiam. Nie rozumiem czemu u mnie widać :huh: Rozpoczęcie zapuszczania: Listopad, tego roku: Mam nadzieję, że teraz widać :D Straaasznie wolno rosną xD
-
3 points
-
2 pointsJak to można nie lubić Dwóch i Pół (ale tylko z Charlie Sheenem). :D [video=youtube]
-
2 points
-
1 pointNie wiem czy było czy nie, ale mnie nie było i nie widziałam :> W każdym razie - zdjęcia z 14.02, czytanie w czasie jakiegoś wywiadu. Nie traci ani chwili :D
-
1 pointCiężko się przyznać, ale zapomniałam o tym, że wygrałam zapodaj i że powinnam wybrać zwycięzcę... No nic, czas to zrobić teraz, jak najszybciej :)) A więc tak: Fuck you było bardzo kuszącą propozycją, ustawiło się w kolejce do wygranej zaraz na samym starcie ;) Poza tym podśpiewywałysmy to z współlokatorką pod koniec semestru do naszej prowadzącej z chemii (razem z 'You're too mean, I don't like you" the Neighbourhood) Propozycja Freyi tym razem absolutnie do mnie nie przemawia, niestety :< Pendulum, Pendulum, tralala, when I'm falling down, will you pick me up again..." - znam, przesłuchałam miliardy razy i powiem w sumie, że Pendulum nie daje mi aż takiego energetycznego kopa jak np. Queen :) A co do Queenów, to kolejny mocny kandydat na wygraną. Tylko trochę wolny. Prawdziwego kopa daje . Naprawdę daje kopa do życia ;) Kukurydzki nie zrobiły na mnie wrażenia, średnio mi się podoba ich muzyka :< Lady Pank jest ok, dopisuję do kolejki na wygraną ;) U2 - uwielbiam Ordinary Love, piosenka jest piękna i bywały czasy, że męczyłam ją bez przerwy Pumped Up Kicks! A więc tak się ta piosenka nazywała! Foster the People znam z radia, ale nigdy z konkretnych tytułów :) Malinowy król też średnio mi się podoba... :< Ale za to ostatnia propozycja tak wbija się w mózg, że nie jestem w stanie jej wyrzucić... .. cóż... :) I cóż mogę wiele powiedzieć... I don't care, I love it. Evi, rzucaj wyzwanie :)
-
1 pointChciałabym, ale nie wiem czy będę wtedy w Polsce. Odległość od mojego aktualnego miejsca pobytu do 'Szymanowa' to jakieś ~1300km, więc słabo, ale jak będę w Polsce wtedy to przyjadę (chociaż też musiałabym pokonać ~540km ;__; ). Jak mnie ominie kolejne forumowe spotkanie, to chyba się postrzelę :c Muszę zobaczyć te mordki : D
-
1 point
-
1 point
-
1 pointHoward Shore, to geniusz nie znam innego kompozytora co robi taka genialną muzykę filmową jak on. :3 [video=youtube]https://www.youtube.com/watch?v=upzOSSQWSYU
-
1 point
-
1 point
-
1 pointMam na chwilę dostęp do kompa, więc może napiszę swe impresje z obu kawałków. Élan - przy pierwszym odsłuchu niezbyt mi podszedł, ale to jeden z tych utworów, które zyskują przy kolejnych przesłuchaniach i w tej chwili uważam, że to całkiem dobry numer. Na pewno nie czołowy w dorobku NW, ale zgrabny, elegancki, zachowujący poziom, do jakiego przyzwyczaił nas Tuomas w piosenkowym wydaniu. Najlepsza jest końcówka z większym wigorem oraz licznymi współbrzmieniami i harmoniami wokalnymi Marco i Troya. Generalnie to pewne novum, bo to pierwszy przypadek w historii Nightwish, że na singiel został wybrany utwór folkowy (może chodziło o to, żeby cały nowy skład przedstawić na dzień dobry). Zatem kawałek ma brzmieniowo więcej wspólnego z I Want My Tears Back czy Last of the Wilds niż z Amaranthem, Storytime czy Wish I Had an Angel. Początkowa zagrywka grana unisono przez pianino oraz whistle i dudy może znowu nasuwać jakieś skojarzenia ze wstępem do Nemo. Zaskoczyła mnie aranżacja gitary, bo nie ma tego charakterystycznego podziału na bezgitarową zwrotkę i potem metalowe riffy, pojawiają się za to lekko kołyszące, delikatne zagrywki gitary, nie przypominam sobie, żeby w któryms kawałku Nightwish takie były. Znowu sama melodia bardzo Holopainenowa i od razu wiadomo, kto to skomponował. Sagan – nie wiem jak innym, ale mnie Sagan bardziej się podoba niż Elan. Niemal brak symfoniki, sporo za to folkowych elementów, znowu whistle i dudy Troya dają o sobie znać. Plus Tuomas na pianinie. Mimo ciężaru gitar, jest w tym przestrzeń i oddech. W drugiej części gdzieś tam odczułem, jakby powiedzmy coś z Oceanborn przefiltrować przez obecne brzmienie zespołu. Biorąc pod uwagę, że to dopiero singiel i bonus, to najlepsze jeszcze przed nami. :D p.s Teledysk natomiast w ogóle mnie nie przekonuje.
-
1 pointHa! Ja po pierwszym przesłuchaniu "Storytime" byłam rozgoryczona i zła, a po przesłuchaniu IM, które puścili o północy w fińskim radiu dzień przed premierą, byłam rozdrażniona i rozżalona jeszcze bardziej. Zasnąć nie mogłam, bo tylko "Scaretale" tak naprawdę podobało mi się w całości. Następnego dnia, posłuchałam IM na spokojnie i coś zaskoczyło, a każdy kolejny odsłuch wbijał mnie w jeszcze większy zachwyt. Dziś IM to jeden z moich ukochanych krążków. Tak, był bardzo spójny, równy i wyważony. Może dlatego właśnie, że był tematyczny? Niby CC też było, ale spójności mu brakło. Może to dlatego, że Tuomas miał wtedy depresję, załamanie i nie umiał tego poukładać, jak należy, a i nie byli jeszcze wtedy chyba w tej ogromnej wytwórni, jaką jest Nuclear. Najbliższy album też będzie tematyczny, ale już to, że "Elan" jest inny ponoć od reszty utworów, może zaważyć na spójności. No, poczekamy zobaczymy. Mam jednak tak, jak Evi; muszę się osłuchać z albumem, żeby go docenić. Jeden odsłuch, bez względu na realną i w miarę obiektywną ocenę albumu z zewnątrz, nic mi nie daje. Może za jakiś czas tak się z "Elan" osłucham, że uznam go za lepszy niż faktycznie jest. Tak, czy siak... cieszę się, że NW jak dotąd, mimo tego komercyjnego singla, nie zniżyło się do poziomu (proszę o wybaczenie fanów) Within Temptation, które zwyczajnie mnie ostatnimi dwoma krążkami zamordowało.
-
1 pointÉlan nie jest wybitnym utworem - nie ma co do tego chyba żadnych wątpliwości. Mnie podoba się jednak bardziej niż Sagan (chyba jestem wyjątkiem?). I im więcej razy go słucham, tym bardziej mi się podoba. Po pierwszym przesłuchaniu wydawał mi się nudny i nijaki, teraz zapadł już w pamięć. Storytime to zupełnie inna bajka! Imo najlepszy singiel NW ever! Ale był on reprezentantem całego albumu, który był chyba najbardziej spójnym krążkiem w dorobku zespołu. Chociaż po pierwszym przesłuchu i Storytime wydawało mi się zbyt cukierkowe i "skoczne". Nie wiem jak inni, ale ja nie jestem przekonana do nowości. Potrzebuję wielokrotnego przesłuchania żeby wyrobić sobie opinię o utworze. I z każdym kolejnym odtworzeniem zauważam coś innego ;)
-
1 pointNo właśnie, Lucid ma mały problem z rozróżnieniem wyrażania własnej opinii, która zawiera zarówno subiektywne odczucia, jak i obiektywną analizę faktów, od zwykłego narzekania, które cechuje się tym, że własna opinia nie jest poparta żadnym sensownym wytłumaczeniem. Przykład zwykłego narzekania: narzekanie na album, którego się jeszcze nie słuchało. Przykład własnej opinii: ocenianie tego, co się już słyszało (singla w tym wypadku) na podstawie własnego gustu i osądu, ale brak pochopnego i zdecydowanego osądzania materiału nieznanego, a mającego nadejść, promowanego przez singiel (czyli albumu). Czy singiel jest "nienajtłiszowy"? Nie powiedziałabym. Wystarczy posłuchać piosenek NW takich jak "Turn Loose the Mermaids", czy "The Crow..." - one mają całkiem podobny klimat pod jakimś względem. Za to, posłuchałam sobie "Storytime" (dawno nie słuchałam) i faktycznie singiel z IM, choć naiwnie dziecięcy, jak "Elan", jest o klasę bardziej wyrazisty, ma moc, której brakuje "Elan". Jednak, nie skazuję albumu na niepowodzenie, bo przecież już tyle razy było powiedziane, że Tuomas singli nienawidzi wybierać, a i wytwórnia w takim wyborze i w brzmieniu utworu zapewne maczała paluchy (wszystkie single od albumu "Once" są wyraźnie zabarwione wolą wielkiej korporacji). Album zresztą, co było już podkreślane niejednokrotnie, ma być całkiem inny niż "Elan". Może to i lepiej? Ci, którzy teraz się rozczarowali, potem zostaną mile zaskoczeni. :) Choć nie wiem, czy taki singiel nie wpłynie ujemnie na sprzedaż krążka. No, ale jak się już okaże, że krążek to nie "Elan", sprzedaż powinna skoczyć. Strat nie powinno być. Wracając do singla... Teledysk też pewnie był klejony trochę przez "wytwórniowych" pomysłodawców. Efekty przebijają tylko te z teledysku "The Carpenter" i to nie jest komplement. Ale po momencie refleksji, myślę, że "Elan" brzmi tak radiowo, że nie byłoby szansy na zrobienie pasującego do niego i ambitnego jednocześnie teledysku. Spójrzmy choćby na teledysk "The Islander". Piosenka nie jest zbyt "radio friendly" i choć chwytliwa, nie jest komercyjna, czy płytka i teledysk do niej pasuje, bo do tej piosenki teledysk zrobić nie było trudno tak, by nie był płytki. Sama piosenka opowiadała historię, wystarczyło pociągnąć linię historii w stronę wizualną i tadam! Jest. "Elan" nie opowiada konkretnej historii, jest radiowy, prosty, wręcz prostacki, toteż teledysk zwyczajnie nie mógł być inny. Nawet okładka singla już coś, niecoś mówi o jego głębi, nie uważacie? ;) Niemniej, słucham "Elana" co dzień i fajnie mi się go słucha, nie jest to wybitne arcydzieło Nightwisha, ale dusza przy nim potrafi odpocząć, a chyba uszy każdego człowieka czasem potrzebują mniej ambitnych kawałków. Czy to tylko moje? Szczerze, miło się słucha tego patetycznego, zwyczajnego, przeciętnego singla. "Sagan" podoba mi się bardziej, chociaż i "Elan" i "Sagan" się trochę zlewają, jednak "Sagan" jest w jakimś sensie bardziej melodyjny, wstęp od razu mi się spodobał. Aż dziwne, że to nie "Sagan" został singlem, różnica niby niewielka, ale jednak... Zgaduję, że gdy wybierali singiel, "Sagan" odpadł, bo wybrali ten bardziej komercyjny, czyli jak najpłytszy. No, wypada mi jeszcze wspomnieć o wersji alternatywnej singla, która ma mroczniejszy klimacik i jest właściwie orkiestralna. Uważam ją za lepszą, choć wokal sklejony z chórem daje po uszach, jest zbyt ostry, za mało zwiewny, a właśnie zwiewność wokalu oryginału pasowałaby lepiej do tego alternatywnego wykonania, do orkiestry, do dziwnego mrocznego drżenia w tle. Cóż. Tyle jeżeli chodzi o moje skumulowane refleksje. :)
-
1 pointOto i nasza relacja z wizyty zespołu w Warszawie: http://nightwish.pl/promocja-endless-forms-most-beautiful-w-polsce/ Miłej lektury. :)
-
1 pointTakże to tłumaczenie nie jest odległe, ale najbliższe oryginałowi. Nie zapominajmy też o tym, kiedy żył Darwin i jak wyglądało tworzenie zdań w jego czasach. Także tutaj konkretnie chodzi nie o "formułowanie" ale o "formy" właśnie. Nieskończone gatunki, rodzaje istnień. Dokładnie takie polecenie dostał grafik NW od Tuomasa: "dodaj do okładki tak wiele gatunków ile zdołasz". :) Pytanie tylko, którą opcję powinniśmy przyjąć: Nieskończoność formy jest najpiękniejsza czy Najpiękniejsze nieskończone formy? A wiiidzisz, bo ja tej staroangielszczyzny nie wzięłam pod uwagę, i dlatego mi to się cały czas niepoprawne wydawało, nawet jak znalazłam ten cytat z Darwina w oryginalnej wersji językowej, to coś mi w nim nie leżało... Dobra, to ja już się nie będę czepiać, teraz wszystko się zgadza :D Proponuję opcję pierwszą. Tę, która wcześniej mi nie pasowała. "Most" to nie jest "the most". Dlatego to nie koniecznie jest "najpiękniejsze", tylko dosłownie "nader piękne". Tytuł na polski powinien brzmieć bardziej jak: "Niezliczonych form niezwykłe piękno". Lub wierniej: "Niezwykle piękne niezliczone formy". I to jest najbliższe znaczeniowo do oryginału. I według cytatu źródłowego tu NIE MA czasownika, bo byłoby to bez sensu. Ale jeśli ktoś chce z tego koniecznie zrobić czasownik i udawać, że "most" to jest skrót w tytule od "the most", to ewentualnie mogłoby być: "Nieskończone kształtuje najpiękniejsze", ale nie miało by to nic wspólnego ze źródłem. Na pewno jednak nie może być tak, jak jest przetłumaczone to w dyskografii "Nieskończoność formy jest najpiękniejsza", bo to już luźna impresja na temat czterech losowo ustawionych koło siebie słów. Tu jest profesjonalne tłumaczenie cytatu z Darwina: "Z tej perspektywy jest w życiu coś majestatycznego: gdy swe nieliczne siły pierwotnie tchnęło w zaledwie parę form, może nawet w jedną; a potem gdy planeta raz za razem obracała się zgodnie z niezmiennym prawem grawitacji, z tego prostego źródła wyewoluowały formy niezliczone - tak cudne i godne podziwu - które rozwijają się nadal." I jak już jesteśmy przy tłumaczeniach, to Dark Passion Play (chyba jedyne bez polskiego przypisu) bym tłumaczył jako Mroczne Misterium Pasyjne.
-
1 pointObejrzałem teledysk i skojarzyło mi się (pod względem fabuły) z teledyskiem Tarji do "Victim of Ritual". Na początku mamy szarość, ludzi zmęczonych rutyną aż tu nagle w ich życiu pojawia się muzyka, kolor, radość. Przypadek? Pewnie tak, ale to takie moje luźne skojarzenie. :) Wideo w gruncie rzeczy bardzo dobrze odzwierciedla utwór. Nie mamy tutaj historii jak z Amaranth czy Islander, ale bardziej hymn pochwalny do życia i spełniania marzeń. Opinie w internecie są skrajne, ale przynajmniej nikt nie jest obojętny. :) Btw. Invi, Ty żyjesz!!!!! :happy:
-
1 pointWalentynki? W najbliższym czasie zamierzam obchodzić wyłącznie tłusty czwartek (albo Pączki Day na zachodzie...). :)
-
1 pointCo Wy tu... wtf ;_; Wasza matka na starość już nie rozpoznaje ludzi, na koncercie pod wpływem różnych substancji (czytaj: radioaktywnego soku z Biedronki) intensywnie zwalczała niż demograficzny z jakimś metalem, myślała że to ja. Zresztą, nie dziwię się, nawet nie wie jak wyglądam xD
-
1 pointTutaj Anette zapomniała tekstu do Last Ride of the Day: Co ciekawe... w okolicach 1:27 słychać: Czy to nie lepszy tekst? :D
-
Member Statistics
