Genialna jest ta prowokacyjna recenzja, wręcz wspaniała! Mam wrażenie, że jej autorem jest ten sam mędrzec, który napisał ongi recenzję na temat solowego albumu Tuo, w której krytykował beznadziejny patos i lipne brzmienie (do tego, we wstępie napisał, że nie lubi Nightwisha (!)). Zgadzam się z przedmówczynią: jak można recenzować album zespołu, nie mając pojęcia o jego twórczości?! Autor powinien mieć jakieś kompetencje, skoro przedstawia recenzję. Taak, zrezygnujcie z gitar, z perkusji, wokalu, bas w sumie nie jest potrzebny, a klawiszy i tak nikt nie słyszy, orkiestra lipna, to wywalić, a Troy brzmi zbyt folkowo, więc... w sumie... idźcie obierać buraki na pole, polerować hipopotamy, czy coś, panowie-grajki. ;) Co do recenzji innych, są podzielone, bo i ludzie oczekują różnych rzeczy i w różnych gustują, toteż i opinie nie są jednolite. Zresztą, co im da jeden odsłuch? Z albumem trzeba się osłuchać i wtedy recenzja będzie pełna.
Wiesz, nie trzeba znać żadnej z pozostałych płyt zespołu X, żeby mieć swoją opinię na temat jednego. Co to ma do rzeczy?
Opinię, oczywiście, może każdy mieć swoją i ją wyrażać, ale jeżeli ktoś jest choć w miarę profesjonalnym recenzentem, a, o ile zrozumiałam, odsłuch albumu odbył się dla wybrańców, głownie z prasy, to wypada pisać recenzję w oparciu o wiedzę o zespole, albo chociaż być znawcą danego gatunku muzyki, bo inaczej recenzja taka jest mało wartościowa dla odbiorców. Może być wartościowa wówczas chyba tylko dla ludzi o tak samo nikłej wiedzy, jak autor.