Tekst jest niezwykle piękny i wymowny- jak dotąd, dla mnie najlepsza tekstowa kompozycja w Nightwish.
Czuję w nim skargę/ubolewanie nad nieprawością ludzi, nad nieszanowaniem inności każdego, nad brakiem zrozumienia zachowań. Autor bardzo chce kochać wszystkich, ale ludzkie słabostki charakterologiczne nie pozwalają na czystą miłość bliźniego- co nie pozwala spokojnie żyć i zwyczajnie cieszyć się życia darem. Marzy o bajkowej rzeczywistości, która ogólnie jest mocno możliwa, gdyby nie słabości grzesznego człowieka. Wytyka ludziom pozerstwo, brak zwyczajnego odruchu współczucia i obojętność na cały otaczający świat.
Tekst jest bardzo emocjonujący, mimo porównań bardzo konkretny i zwyczajnie mądry. Szczerze przyznam, że jego analiza/interpretacja to temat rzeka:)