Jump to content

Leaderboard


Popular Content

Showing content with the highest reputation on 07/27/14 in all areas

  1. 3 points
    No i wróciłem z Gniezna. Bilet na pociąg kupowałem w ostatniej chwili bo na podstawie tego co się działo w Poznaniu choćby z piątek nie wiadomo było czy pogoda nie storpeduje moich planów. Jak się później okazało parasol się przydał, ale o tym później ;) Jako że byłem na Koronacji już po raz 4. trasę na plac pod katedrą pamiętałem dobrze i nie było konieczności pytania o drogę. Po przybyciu wszedłem na "punkt widokowy" żeby ogarnąć wzrokiem obozowisko i zobaczyć jak się prezentuje - było zdecydowanie lepiej niż przed rokiem. Pogoda też dopisała, zapowiadała się nawet powtórka z dwóch poprzednich edycji, kiedy upał był niemiłosierny. Na szczęście co jakiś czas robiło się chłodniej, więc aż tyle potu nie wylałem. Zacząłem od chodzenia po kramach, co zwykle jest dla mnie jednym z najciekawszych punktów programu. Wśród ciekawostek mogę wymienić kram z planszowymi grami historycznymi (nie mówię tu o "papierowych" planszach) i czy miejsce, gdzie swoją wiedzą dzielił się sokolnik. Jedzenia też było sporo- niekoniecznie z epoki; ceny wysokie, ale z biegiem czasu spadały ;) W tle trwał konkurs łuczniczy, który w poprzednich latach organizowano w pobliskiej dolince, a tym razem sprowadzono na plac główny, co trochę utrudniało chodzenie, bo spore obszary placu były odgrodzone. W pewnym momencie konkurs został przerwany, gdyż spadł deszcz i to dość gwałtowny. Po ustąpieniu ulewy konkurs dokończono, jednak przerwa ta spowodowała opóźnienia w późniejszym programie. (Co ciekawe, zwycięzcą okazał się po raz trzeci ten sam łucznik- podobno ma zakaz brania udziału w następnych edycjach :D Wśród startujących było też kilka kobiet.). Później były walki toczone na broń ręczną- zarówno indywidualne, jak i starcia drużyn w różnych konfiguracjach. Pierwszego dnia stoczono walki eliminacyjne, a te rozstrzygające o głównym trofeum zostawiono na niedzielę. Trochę przyglądałem się walkom, a trochę chodziłem po kramach korzystając z tego że, jak wspomniałem z biegiem czasu ceny niektórych produktów spadły. Po walkach na miejscu umownie zwanym sceną pojawił się najpierw zespół humorystycznie odtwarzający legendę o Lechu, Czechu i Rusie, a po nich pojawił się polsko-hiszpański zespół Liarman (znalazłem na YT ich występ, dany co prawda przy innej okazji, ale w Gnieźnie to też zagrali: ). Stylowo ich muzyka różniła się od tego czego było można było posłuchać na Koronacji w zeszłych latach (Percival Schuttenbach, Holloenek Hungarica) i może stąd mniejsze zainteresowanie ich występem. Instrumentarium mieli jednak bogate (lira korbowa, gitara, flet, tamburyn, skrzypce) więc mimo iż nie jest to mój klimat chętnie ich słuchałem. Punktem kończącym pierwszy dzień była zawsze inscenizacja koronacji Bolesława Chrobrego, która tego roku była przewidziana na godzinę 21:30 i miała mieć formę wysoce eksperymentalną. Zdążyłem się już pogodzić z tym że nigdy nie udaje mi się obejrzeć inscenizacji do końca, bo mam wcześniej pociąg powrotny do Poznania. Tym razem też tak było. Inna sprawa że tegoroczne przedstawienie niezbyt przypadło mi do gustu. Łączyło ono nowoczesność (lasery, muzyka elektroniczna) z historią (występy drużyn, z których zdążyłem jednak zobaczyć tylko marsz z pochodniami). Muszę poszukać czy ktoś wrzuci na YT jakieś dłuższe fragmenty - ciekawe jak to się później potoczyło. Ok. 22 wyruszyłem w drogę na dworzec i przy tej okazji wydało się że choć był to mój czwarty pobyt na tej imprezie, a droga na dworzec nie jest zbyt długa, to i tak udało mi się źle skręcić. Na szczęście miałem mały zapas czasu, a do tego pociąg się spóźnił, więc problemów nie było. I w ten sposób mój czwarty pobyt na Koronacji Królewskiej dobiegł końca.
  2. 3 points
    W końcu mogłem się wziąć za relację z tegorocznego tygodnia Nightwisha w Kitee... Opisałem już dwa dni na ponad 1400 słów. Boję się co będzie dalej, a wydarzyło się tak wiele. Postaram się żeby na jutro była gotowa!
  3. 1 point
    Dziś będzie o niedocenionym polskim muzyku. Jego twórczość łączy w sobie elementy popu i muzyki klasycznej. Mnie kupił wpadającymi w ucho kompozycjami, teatralnością, licznym instrumentarium oraz oczywiście chórami, które uwielbiam w niemal każdej postaci. ;) Jego największy przebój "Niech mówią, że to nie jest miłość" jest Wam z pewnością dobrze znany. Lubię ten utwór, ale uważam, że w swoim dorobku ma ciekawsze propozycje. Oto kilka z nich: Psalm dla Ciebie - piękny dialog wokalistów, orkiestra i chóry. All in one. :) [video=youtube] Strażnik raju - przepiękny głos Grzegorza Wilka. [video=youtube] Ten, który nie uwierzył - bardzo dramatyczny, chóry trochę przypominają mi TSFH... :) [video=youtube] Litania do każdziutkiego na ziemi - kolejny dramatyczny utwór, bardzo wpada w ucho. [video=youtube] Ecce Homo - trochę przypomina mi Anteroom of Death i Victim of Ritual Tarji.. ;) Kolejny teatralny utwór. [video=youtube] Lubicie? Słuchacie? Co myślicie?
  4. 1 point
    Hahaha, jakie to prawdziwe!
  5. 1 point
    Bardziej wolałabym go zauważyć przez jego niezwykłą twórczość niż przez to, że piszą o nim różne kolorowe gazetki, albo że pojawia się na różnych 'ściankach' na imprezach czy rzeczach w ten deseń. Jest w nim coś, co mnie nie przekonuje, choćby ten sposób bycia typu 'artysta natchniony' czy tlenione blond włoski. I kolejna rzecz, która średnio do mnie przemawia to religijne treści jego utworów. Przypuszczam, że instrumentalnie symfonicznie byłabym w stanie go słuchać, a tak raczej nie przepadam za jego utworami. Mama i babcia strasznie się zachwycały swego czasu jego płytami, tak że mam w domu ze trzy (?) czy jakoś tak. I puszczały te utwory ciągle i ciągle, więc dziecko się zniechęciło i w twórczość Rubika zagłębiać dalej się nie chciało.
  6. 1 point
    Większość z nas tu na forum tak uważa, więc nie jesteś sama : ) Twórczość Kurkeli jest bardzo monotonna i trzeba naprawdę lubić takie klimaty balladowo... balladowe, żeby jej słuchać :)
  7. 1 point
    Ja teraz słucham albumu Tuo, jest niesamowity. Dokładnie opisuje życie przygód McKwacza, przez te utwory czuję się jakbym wracała do lat dzieciństwa, kiedy oglądałam tą bajkę. Nie kocham się w twórczości Joasi Kurkeli i nie przepadam za jej muzyką, ale stwierdzam, że w utworze "A Lifetime of Adventure" tak pięknie to zaśpiewała, że zakochałam się w tej piosence :) P.S W żaden sposób nie "hejtuję" Joasi, po prostu nie przypadła mi do gustu jej twórczość, nie każdemu wszystko się musi podobać, prawda? ;)
  8. 1 point
    Na Spryciarza poluję i go upolować nie mogę. Za to Dobry Omen bardzo polecam. Kompletnie oderwana od świata dysku, ale nie mniej dobra niż pozostałe książki Pratchetta, a powiedziałabym nawet, że jedna z lepszych :)
  9. 1 point
    Dlatego pisze tba. Z tego co wiem album Time II jest już gotowy, leży sobie u Jariego na komputerze. Problemem jest tylko fakt, że Jari nie może znaleźć wytwórni, która wyda ten album.
  10. 1 point
    Pewnie, że można. :) https://chrome.google.com/webstore/detail/lastfm-scrobbler/hhinaapppaileiechjoiifaancjggfjm
  11. 1 point
    Hej Karolina, w końcu doczekałam Ciebie w odpowiednim wątku- no kurcze wszędzie są powitalne opcje!;) Bardzo fajny masz nick, podoba mi się choć nie wiem dokładnie czemu? I zapraszam do http://forum.nightwish.pl/dzial-fan-art- podziel się z nami swoimi pracami:)
  12. 1 point
    Nie bardzo wiedziałam, gdzie to napisać, więc piszę tu. Grzebiąc w czeluściach mojego komputera, bo muszę przerzucić na brata dysk wszystko, co chcę zachować, natknęłam się na niedokończony simsowy "kolaż" z painta. Kolaż z Wami. I chciałam Was zapytać, czy warto go dokańczać? :D
  13. 1 point
    Lubię ich, widziałem ich tez na żywo w Krakowie, zresztą oni są z Bielska więc często w Krakowie bywają ;). Jeden z bardzo niewielu takich stricte female fronted metalowych bandów w polsce. wystepowali kiedyś w Must Be The Music na Polsacie ale ich jury wywaliło od razu, media w Polsce nie są zainteresowane taka muzyką... Imidż sobie wzieli od Versailles ale muzycznie to jednak inna bajka :P Cały album "Revival" jest dość udany, jasne że nie żadna ekstraklasa ale tak porównując z młodymi grupami z krajów ościennych to wypada naprawdę korzystnie i bije na głowę najpopularniejszy obecnie polski band za granicą w klimatach gothic/symphonic czyli Unsun.
  14. 1 point
    [align=justify]Mimo że znam całą dyskografie Theriona i lubię w zasadzie wszystkie płyty od Theli w górę, to jednak częstotliwość z jaką słucham własniej wspomnianej Theli jest dużo wyższa od wszystkich pozostałych albumów Bestii razem wziętych Zdajmy sobie sprawę kiedy ta płyta jest nagrywana. Wehikułem czasu cofnijmy się w przeszłość, mamy przełom roku 1995/1996. Metal z wokalami żeńskim dopiero raczkuje, jest Mandylion The Gathering który odbija się szerokim echem, mamy The 3rd and the mortal po nagraniu ważnej pierwszej płyty, pewne późniejsze zespoły nagrały już jakieś dema.Jednak to wciąż są rzeczy gotyckie wyrosłe często tradycji okołodoomowej. Natomiast elementy epickie, symfoniczne prawie nie istnieją są oczywiście grupy heavy i power metalowe zwane już wtedy epickimi ale owa epickość polega najczęsciej na jakiś jednych klawiszach i dość dużym patosie.Za to kapele gotyckie, jak choćby Lacrimosa dopiero dąża do symfoniczności i metalowści. Pojawił się choćby wcześniej Celtic Frost wprowadzając pewne elementy klasyczne w metal, mając udane próby w tym kierunku i kilka innych eksperymentalnych grup też, ale symfoniczny metal w takiej formie jak dzisiaj jeszcze nie istnieje. Oczywiście nie mówimy tu o całym łączeniu rocka z muzyką symfoniczną które ma tradycje od lat 70-tych (a własciwie II połowy lat 60-tych), i choć kawałki typu "Gates of Babylon" Rainbow notabene ulubiony kawałek Marco są pre-metalem symfonicznym to do połowy lat 90-tych używanie tego terminu jest bardzo bardzo na wyrost. Metal z klasyką łączył się najczęściej w postaci neo-classical metalu i wykonawców typu Yngwie Malmsteen i innych shrederów. Dlaczego to piszę, po to żeby sobie zdac sprawę jak przełomową płytą było Theli, to jest kamień milowy, symphonic metalowy Romulus i Remus. Bo nagle przychodzi płyta gdzie mamy operowe żeńskie wokale jako główne, klasyczne chóry, orkiestracje (samplowane bo samplowane ale są), świat metalowy jest w szoku, niektórzy chwytają się za głowę. A do tego wszystkiego ta płyta jest wyśmienita instrumentalnie, rzadko udaje się połaczyć naprawdę wysoki poziom techniczny muzyków z klimatem.Balans między techniką a klimatem jest idealny. Słowem album kompletny, wyborne solówki, klawiszowe pasaże, orientalne skale (np skala perska na której oparty został nomen omen pustynny In the Desert of Set) i pomysłowe kompozycje w których sporo się dzieje. Czasami tak bywa że rzeczy przełomowe po latach, oceniane chłodnym okiem, obdarte z legendarnej otoczki, tracą blask. Z diamentu stają sie zwykłym ładnym kamieniem jakich wiele. Ta sytuacja nie dotyczy Theli i choć oczywiście orkiestracje dzisiaj przy choćby dokonanich NW nie mają porównania (ale pamiętajmy że Therion zawsze kładł nacisk na klimat a same orkiestracje są relatywnie oszczędne) to nie zmienia to faktu, że przez wielu Theli jest uważana do dziś nie tylko za najlepsza płytę Theriona, ale i jedną z najlepszych płyt metalowych w ogóle. Do tej grupy tez się niewatpliwie zaliczam, a Theli mam na honorowym miejscu w mojej płytotece.[/align]
  • Member Statistics

    • Total Members
      786
    • Most Online
      12222

    Newest Member
    sliwma
    Joined
×
×
  • Create New...

Important Information

We have placed cookies on your device to help make this website better. You can adjust your cookie settings, otherwise we'll assume you're okay to continue.