Leaderboard
Popular Content
Showing content with the highest reputation on 02/05/14 in Posts
-
3 points
-
2 points
-
2 points
-
2 pointsTuomas i jego orgazmy przy keyboardzie. Jedni mężczyźni mają kobietę, inni faceta, jeszcze inni rękę, a Tuomas? Tuomas ma keyboard. :happy:
-
2 pointsTaak, Sonata ma moc, definitywnie. Mają w sobie coś niewiarygodnie fińskiego... w ich piosenkach czuję zawsze las i ognisko (prawie zawsze - to wrażenie ogólne odnośnie twórczości). Narobiłeś mi smaka i znikłam słuchać "The Misery". Sympatyczny aromat, wybornie finezyjna struktura... Mnie to akurat nie przeszkadza - jestem większością, dla której logo ma wymierne znaczenie w porównaniu z muzyką. Chyba obudziła się w tobie cecha właściwa dla grafików komputerowych - graficzna drobnostkowość. :D A teraz czas na Sonatę! [video=youtube] Ten kawałek jest diabelnie dobry, dzięki wstępowi, klawiszom, gitarze i drapieżnym, lekko psychopatycznym akcentom Tony'ego. Refren też ma całkiem fajny, ale jeszcze czegoś mi tu brak... do tej piosenki coś jeszcze można by dodać... Dobra, czepiam się! Jest dobra i bez podrasowań. :happy: "I have never wished you dead... yet!" (...) "Look out the window "c'est moi!"..." A co tam powrzucam zdjęcia... Let's start: Znajome twarze z sesji reklamującej odzież pana znanego jako Toxic Angel. TH: Widzisz? Zabłądziliśmy, a czyja to wina? TK: Pewnie moja, bo na mnie zwalić najlepiej... TH: Cicho. Co to za góra na niebie? Hmmm... TK: Aha, nie zabłądziliśmy! Trzymasz mapę do góry nogami, mule jeden! TH: O. Ciekawa obserwacja. Ok. Mam! Jesteśmy... Ea? TK: Teraz to trzymasz ją bokiem! TH: Eee. Nie, wcale. E. To się wytnie tak, panie kamerzysto?
-
1 pointTeledysk całkiem ok, ładnie zrobiony. Szczególnie podoba mi się ten złoty i srebrny (biały?) pył i Johanna na wejście. I znowu przypomina mi Storytime, tylko w wolniejszej wersji. :)
-
1 point
-
1 pointSpójrzcie na wpis Anette, po rozstaniu z zespołem, na jej dawnym blogu, w którym informuje fanów o jego zamknięciu, ponieważ służył wyłącznie do komunikacji z fanami NW (pali więc za sobą mosty i nie chce powoływać się na NW): http://anette-olzon.blogspot.com/2012/10/press-statement.html Dlaczego go przytaczam? Podpisała się tam: Jak wiemy Olsson to jej prawdziwe nazwisko a Olzon było pseudonimem na potrzeby Nightwish. Podobnie jak Erno ma pseudonim Emppu. Anette wyraźnie się od tego odcinała, ale teraz sygnuje swoją najnowszą solową płytę właśnie jako Olzon. Biznes. Okładka średnia, niczym szczególnym się nie wyróżnia. Ot zdjęcie, zretuszowane tu i ówdzie. Nic, co by skupiało na sobie uwagę. Pomijając całą tę negatywną otoczkę - nie jestem specjalnie zainteresowany tym wydawnictwem. Już nie chodzi o postawę Anette, ale o jej muzykę, którą traktuję bardziej jako ciekawostkę niż coś wartego uwagi.
-
1 pointExclusive! Tomorrow on Mojo's Moooo show from 19:00 uk time, you can hear both versions of Tuomas Holopainen's new single 'A Lifetime of Adventure'!!! This is a radio first so make sure you tune in and check it out! Z facebookowej strony radia Escapist (ukochanego radia oficjalnej strony Tuomasa), dodano jakąś godzinę temu: https://www.facebook.com/Escapist.Metal.Radio?ref=ts&fref=ts To co, polujemy? ;)
-
1 pointOkałdka jest bardzo nijaka. Ot, ładna kompozycyjka. Podpisuję się pod teksem motorade odnośnie rocka chrześcijańskiego, ale raczej powiedziałabym, że tak nijaki cover art sygnalizuje jakiś chrześcijański pop, a nie rock. ;)
-
1 pointOkładka wygląda jak jakiegoś zespołu grającego rock chrześcijański. Płyta wyląduje w mojej rozrastającej się kolekcji ( 1 płyta/6 miesięcy) :)
-
1 pointCiekawa oferta. Za 39 Euro można dostać płytę IM, DVD SS oraz soundtrack. Dodatkowo "tajemnicza" koszulka. :) Ciekawe jakie wzory biorą pod uwagę... ;)
-
1 pointAno właśnie! Zwrotki są bardzo niemelodyjne, jakby niedopracowane i kompletnie niezdecydowane. Piosenkę ratuje dialog, klawisze, gitara i ciekawe zabiegi wokalne Tony'ego. Refren jest dosyć przeciętny, ale chociaż melodyjny. Mogliby ją przeredagować, bo to niezły materiał. Teraz, zaś, udam się na odpoczynek, przy jakiejś balladce np. Gravenimage. [video=youtube]
-
1 pointJesteśmy bardzo szczęśliwi, że podzielę się z wami ostateczną okładkę nowego albumu Anette Olzon w "Shine" (premiery: 28 marca 2014). Pre-order albumu teraz za pośrednictwem iTunes: http://smarturl.it/anette_shine_itunes Czekajcie na więcej aktualizacji na "Shine" i nadchodzącego teledysku do "Lies".
-
1 point
-
1 pointJeśli lubicie pachnące kwiaty doniczkowe w domu to polecam: Hoja Stefanotis Jaśmin Gardenia Hiacynt Wszystkie są dość łatwe w uprawie:)
-
1 point
-
1 pointHmm Beatko czy ja wiem czy nie porywa ,mnie porwało uwielbiam połączenie smyczków z Metalem ,fajnie się tego słucha ,a ja mam taką propozycję ,kto powiedział że aby bawić się z publicznością podczas koncertu trzeba śpiewać ,Joe Satriani robi to grając [video=youtube]
-
1 point
-
1 pointCzas na profesjonalny post o tym zespole, bo jest w mojej top 5 :D Pierwsze 2 albumy (For All Tida, Stormblast) to klimatyczny, melancholijny, wolny black metal; teksty są w języku norweskim. polecam wszystkim, którzy lubią depresyjne klimaty ;) Kolejne 2 - Enthrone Darkness Triumphant i Spiritual Black Dimensions. Więcej symfonii, teksty po angielsku. EDT to album bardzo "przesłodzony" z pięknymi partiami klawiszowymi, porównywalny do wczesnych Nightwishów (dodając growl i black metalowe brzmienie oczywiście ;) ). SBD jest mocniejszy, kojarzy się z groteską i jakąś tajemniczością. Klaiwsze są agresywne, a klimatu dodaje epicki, wysoki głos ICS Vortexa. Kolejne 3 albumy (Puritanical Euphoric Misanthropia, Death Cult Armageddon i In Sorte Diaboli) to bardziej symfoniczne, dopracowane brzmienie. Mniej klimatyczne, ale mocniejsze i zalatujące czwórką i piątką Nightwisha. Mniej klawiszy, więcej symfonii. najnowsza Abrahadabra, to już prawie nie black metal, to po prostu metal symfoniczny z growlem. Bardzo pasuje do soundtracka z filmu fantasy :) Krótki poradnik dla nowicjuszy pragnących poznać zespół ;) Wypiszę po kawałku z każdego albumu, według mnie najlepsze kawałki :) FAT - Det Nyer Riket (instrumentalne intro na pianinie, ale bez gitar i perkusji) Stormblast - Broderskapets Ring EDT - Popularny Mourning Palace, ale też Spellbound by the Devil i In Death's Embrace są pzrepiękne. SBD (mój ukochany albumik) - Szybkie, mocne i "straszne" Reptile, piękne intro klawiszowe Mustisa w Dreamside Dominions, czy epicka atmosfera i wokal w The Insight & The Catharsis PEM - Hybrid Stigmata (wspaniałe intro symfoniczne), Kings of the Carnival Creation DCA - Popularne Progenies of the graet Apocalypse oraz świetny, symfoniczny Blood Hunger Doctrine ISD - Tutaj świetne wokale ICS Vortexa w The Sacrilegious Scorn czy w The Invaluable Darkness Abrahadabra - świetne symfonie w Gateways i Dimmu Borgir
-
1 point
-
Member Statistics
