Witam wszystkich!
Zdecydowanie zbyt rzadko udzielam się na naszym forum (500+ nieprzeczytanych postów ;), ale to przez brak czasu... Życie pędzi przed siebie i czasem mam wrażenie, że za nim nie nadążam. Jednak w ostatnim czasie zmusiło mnie do przystanku. Rzuciło w twarz pytanie o sens tej gonitwy, życiem zwanej, o jej prawdziwy cel. Smutne okoliczności sprawiły, że od kilku tygodni utwór „Higher Than Hope” towarzyszy mi częściej, niż bym tego chciała. Postanowiłam więc się z nim zmierzyć i zaproponować własne tłumaczenie tekstu, którego historię i przekaz wszyscy doskonale znamy. Zaznaczam, że nie jest to tłumaczenie dosłowne (nie chciałam się powtarzać). Taki mój spontaniczny debiut. Można spróbować pośpiewać.
Ponad nadzieją
Czas
To on skradł większość mnie
I z kluczem oddalił się
Skrzyni z lekiem nie otworzę już, nie
Matko
Nie ból cierpieniem jest
Lecz dotyk miłości Twej
Gdy Twą dłoń czuję tuż przy swej
Nadziei kres
Już milknie chórów śpiew
Marzeniami moimi żyć będziesz Ty
Krwawy świt się budzi
Bez tchu w odmętach tonę
Mrok gęsty oplata mnie
Męka Pańska
Anioł przy mym boku trwa
Lecz nie skończy Chrystus wojny tej
Już od miecza nie ocali duszy mej
Nadzieja
Pejzaż ukazała mi
Gdzie o raju poeta śni
Wraz z pierwszym śniegiem odejdę stąd
Nadziei kres
Już milknie chórów śpiew
Marzeniami moimi żyć będziesz Ty
Krwawy świt się budzi
Bez tchu w odmętach tonę
Mrok gęsty oplata mnie
Krwawy świt się budzi
Spada kurtyna
Ponad nadzieją mój lek
(Chciałbym zadać sobie pytanie nie o to, dlaczego mnie to spotkało, lecz dlaczego zostałem ocalony? Cóż innego mi teraz pozostaje?)
Twoja śmierć ocaliła mnie
(Brak pewności jest przerażający, nawet nie wiesz, jak bardzo. Nie masz pojęcia, co kryje się w środku; nie wiesz, co cię czeka. Najlepszym sposobem na zapewnienie człowiekowi spokoju jest powiedzenie mu prawdy, nawet tej najbardziej ponurej.)
Krwawy świt się budzi
Bez tchu w odmętach tonę
Mrok gęsty oplata mnie
Krwawy świt się budzi
Spada kurtyna
Ponad nadzieją mój lek