Nie chciałam mówić o żadnej gloryfikacji śmierci, nigdy nie miałam tego na myśli ;) W zasadzie chodziło mi o to co napisałeś, tylko oczywiście jak zwykle mam problem, żeby dokładnie wyrazić to co mi hasa po głowie :D Śmierć ma zastać nas radosnymi, choćby właśnie dlatego, że mieliśmy szansę by żyć :D Dlaczego mamy smucić się czymś co i tak jest nieuniknione? Lepiej w pełni wykorzystać czas jaki mamy. I właśnie z takim życiem pełnią życia kojarzy mi się refren Alpenglow. Kojarzy mi się on z wspominaniem na starość wszystkiego czego się dokonało i czerpaniem radości z tego, że dobrze wykorzystało się swój czas. A skoro zrobiło się wszystko i jeszcze więcej, śmierć może nadejść i nie ma co się smucić z tego powodu.
Ale to tylko moje pokręcone teorie :D