Jump to content

Leaderboard


Popular Content

Showing content with the highest reputation on 07/31/14 in Posts

  1. 3 points
    Ja do avka Simo nic nie mam. W sumie do tej pory myślałam, że to drzewo XD Od dziś mam w avku alternatywne zakończenie walki Czerwonej Żmiji z Górą. W sumie to też jedna z moich tapet na lapku xD A sygnatura to wiadomo.
  2. 2 points
  3. 2 points
    Ciekawe czy będziemy mieć intro. :) Informacja o chórach jak najbardziej na plus - z albumu na album jest ich coraz więcej. Oby tak dalej. :) O Troyu Tuomas wspominał już wcześniej, chyba nawet w pierwszym odcinku "making of". Obawiam się tylko, że w kolejnym materiale powtórzą to, co mówili wcześniej: - nagrywamy album - w lesie - brzmi świetnie niczym szalona jazda rollercoasterem, wehikułem ducha, który nie podlega żadnej kategorii i karuzelą, która musi się kręcić!
  4. 1 point
    End of Innocence. ;) Musiałam to wstawić :D
  5. 1 point
    Haha Invi rlz xD Ja mam na avku Courtney Love. A w podpisie Frances Bean, Kurt i Courtney ^^ edit. Simo - nie bez powodu mam taki nick :<
  6. 1 point
  7. 1 point
  8. 1 point
  9. 1 point
    ^^ Zaproszenie potwierdzone ;). Chciałam na chwilę zobaczyć czy nikt przypadkiem nie odpowiedział. I dokładnie w tym samym czasie odpowiedziałeś :D
  10. 1 point
    Wercia, zaproszenie poszło. :)
  11. 1 point
    A ja wiem gdzie jest;)
  12. 1 point
    Simo nie mogę paczać na Twój avatar :
  13. 1 point
    Jezuuu. Jaram sie Anną Murphy. Ona w tym teledysku jest taka śliczna ♥ http://www.youtube.com/watch?v=hb0Ot2wd-10
  14. 1 point
    Mogą co najwyżej dodać coś nowego. Właśnie na to wszyscy czekają XD
  15. 1 point
    Adrianie, powtórzą, oni zawsze to mówią. ;) Mogą co najwyżej dodać coś nowego.
  16. 1 point
    [video=youtube] Nie ma to jak ukraińskie dumki.
  17. 1 point
    Nie do końca byłeś w błędzie, bo jedno nie wyklucza drugiego :D. Wishmasters to czeski zespół, który był tribute bandem NW. Piszę w czasie przeszłym, bo właśnie teraz w lipcu wreszcie wydali własny materiał. Jakby na przekór nazwie, ich autorska muzyka, tylko w niewielkim stopniu zdradza wpływy Nightwish. Debiut zaskakuje dojrzałością. Zespół to wciąż niszowy i jeszcze bardzo mało znany (zaledwie około setka słuchaczy na laście na całym świecie). Nie wiem, czy na Spotify jest ich twórczość.
  18. 1 point
    Jaki jest twój kolor? http://en.what-character-are-you.com/d/en/15/index/19.html Do każdego pytania są tylko 3 odpowiedzi więc czasem trudno się na jakąś zdecydować np. w przypadku pytania o wymarzony zawód - żaden mi nie pasował. Jest tylko 9 pytań więc można go szybko zrobić. Mi wyszedł fiolet: Your color is Purple Your worst enemy is boredom and so you're constantly looking for the next kick and the next adventure. Anything new fascinates you in an incredible way, but this appeal can also fade as quickly as it came. Your friends can appreciate that you are never scared to face problems and that you are always up for a party! Nie do końca ten opis mi pasuje, gdy zrobiłam test ponownie wyszedł mi kolor czerwony - mam po prostu skomplikowaną osobowość ;) Jak zrobię go znowu wyjdzie mi kolejny kolor (brak zdecydowania) :3 edit: zrobiłam test jeszcze raz i wyszedł mi ... fiolet - czyli jednak to mój kolor.
  19. 1 point
    To na woodstock się jedzie, żeby słuchać koncertów?! :happy:
  20. 1 point
    Powiem szczerzenie lubiłem Ev, ale się przekonałem przesłuchałem album Fallen i The Open Door i się zauroczyłem. Muszę się wziąć za ostatni Evanescence. :) Z Facebooka Amy. :D
  21. 1 point
  22. 1 point
    Z gry odpada Wishmaster - 7 głosów Dead Boy's Poem - 1 głos Uroczyście ogłaszam, że zwycięzcą survivora zostaje Dead Boy's Poem. Tradycyjnie zamieszczam listę utworów na które głosowaliście w kolejności od najgorszego do najlepszego. Bare Grace Misery Sleepwalker Two For Tragedy Come Cover Me FantasMic She Is my Sin Wanderlust The Kinslayer Crownless Deep Silent Complete Wishmaster Dead Boy's Poem
  23. 1 point
    Dziękuję córeńko. :) To wracamy do słów. Tak sobie pomyślałam... skoro zadaniem sztuki współczesnej jest łamanie powszechnych norm, to dlaczego ja, próbując doścignąć ten geniusz w swej radosnej-beznadziejnej twórczości, miałabym nie potraktować ich średniowiecznym kołem po raz kolejny? ;) Osnuta tętniącym życiem strumieniem kłamstw złudzeń i rozterek Wykuta ze stali nierdzewnej ślicznie lśniącej i pasującej do każdej kuchni Rozpruta po wiecznych walkach trzech idiotów (każdy bez zdania i z argumentem) Zalewa mnie powietrze Wysusza ekstrawoda prosto z lodowca Przecinają nici z normy Poszła sobie Bo czy ktoś powiedział, że tytuł MUSI być na początku? ;)
  24. 1 point
    Racja warstwa tekstowa zazwyczaj jest do pominięcia ;).Teksty w przypadku Theriona, w większości przypadków stanowią przejaw filozofii okultystycznego zakonu Dragon Rouge którego Christofer Johnsson jest członkiem. Zakon ten zajmuje się wiedzą okultystyczną, tak zwaną left hand path (ścieżką lewej ręki), mówiąc krótko czarną magią. Ma 11 stopni wtajemniczenia i oddziały na cały świecie, także w Polsce. Kiedyś cztałem na ich stronie materiały i zasady działania to aż mi głowa spuchła, tylko mi kołatało w myślach, co oni mają z psychiką? czy to jest na serio?, czy oni naprawdę w to wierzą? Oczywiście można podziwiać w tekstach erudycję, wiedzę mitologiczną i historyczną. Facet który je pisze jest ponoć jednym z najlepszych wykładowców i specjalistów na świecie, jeśli chodzi o kulty starożytne ale to wszystko jest bardzo okultystyczne, hermetyczne i niemożliwe do identyfikacji się z tym przez przeciętnego człowieka. Jest parę tekstów, które nie są tak bardzo okultystyczne, które nawet są dla mnie nawet interesujące jak historyczne a zarazem metaforyczne Wondrous World of Punt (chyba mój ulubiony), klimatyczna Lemuria,, lucyferskie acz dające się "ludzko"uchwycić Sitra Ahra i Via Nocturna, może jeszcze parę i to wsio. Gdy kiedyś się dowiedziałem że jeden z mych ulubionych kawaków jest rytuałem magicznym, inkantacją mającą na celu przywołanie jakiegoś staroperskiego demona...to cytując klasyka „still sweet ignorance is the key to a poet’s paradise” wolę pozostać w słodkiej niewiedzy co do ich liryków. Therion to dla mnie tylko muzyka. "Gothic Kabbalah" - u mnie w Top 3 zaraz po Theli i Vovinie choć musiałem do niej dojrzeć, wbrew pozorom sporo tam wpływów muzyki lat 70-tych. Sitra Ahra też lubię. Za to płyta z coverami francuskich chansonów kompletnie mi nie podeszła.
  25. 1 point
    [align=justify]Mimo że znam całą dyskografie Theriona i lubię w zasadzie wszystkie płyty od Theli w górę, to jednak częstotliwość z jaką słucham własniej wspomnianej Theli jest dużo wyższa od wszystkich pozostałych albumów Bestii razem wziętych Zdajmy sobie sprawę kiedy ta płyta jest nagrywana. Wehikułem czasu cofnijmy się w przeszłość, mamy przełom roku 1995/1996. Metal z wokalami żeńskim dopiero raczkuje, jest Mandylion The Gathering który odbija się szerokim echem, mamy The 3rd and the mortal po nagraniu ważnej pierwszej płyty, pewne późniejsze zespoły nagrały już jakieś dema.Jednak to wciąż są rzeczy gotyckie wyrosłe często tradycji okołodoomowej. Natomiast elementy epickie, symfoniczne prawie nie istnieją są oczywiście grupy heavy i power metalowe zwane już wtedy epickimi ale owa epickość polega najczęsciej na jakiś jednych klawiszach i dość dużym patosie.Za to kapele gotyckie, jak choćby Lacrimosa dopiero dąża do symfoniczności i metalowści. Pojawił się choćby wcześniej Celtic Frost wprowadzając pewne elementy klasyczne w metal, mając udane próby w tym kierunku i kilka innych eksperymentalnych grup też, ale symfoniczny metal w takiej formie jak dzisiaj jeszcze nie istnieje. Oczywiście nie mówimy tu o całym łączeniu rocka z muzyką symfoniczną które ma tradycje od lat 70-tych (a własciwie II połowy lat 60-tych), i choć kawałki typu "Gates of Babylon" Rainbow notabene ulubiony kawałek Marco są pre-metalem symfonicznym to do połowy lat 90-tych używanie tego terminu jest bardzo bardzo na wyrost. Metal z klasyką łączył się najczęściej w postaci neo-classical metalu i wykonawców typu Yngwie Malmsteen i innych shrederów. Dlaczego to piszę, po to żeby sobie zdac sprawę jak przełomową płytą było Theli, to jest kamień milowy, symphonic metalowy Romulus i Remus. Bo nagle przychodzi płyta gdzie mamy operowe żeńskie wokale jako główne, klasyczne chóry, orkiestracje (samplowane bo samplowane ale są), świat metalowy jest w szoku, niektórzy chwytają się za głowę. A do tego wszystkiego ta płyta jest wyśmienita instrumentalnie, rzadko udaje się połaczyć naprawdę wysoki poziom techniczny muzyków z klimatem.Balans między techniką a klimatem jest idealny. Słowem album kompletny, wyborne solówki, klawiszowe pasaże, orientalne skale (np skala perska na której oparty został nomen omen pustynny In the Desert of Set) i pomysłowe kompozycje w których sporo się dzieje. Czasami tak bywa że rzeczy przełomowe po latach, oceniane chłodnym okiem, obdarte z legendarnej otoczki, tracą blask. Z diamentu stają sie zwykłym ładnym kamieniem jakich wiele. Ta sytuacja nie dotyczy Theli i choć oczywiście orkiestracje dzisiaj przy choćby dokonanich NW nie mają porównania (ale pamiętajmy że Therion zawsze kładł nacisk na klimat a same orkiestracje są relatywnie oszczędne) to nie zmienia to faktu, że przez wielu Theli jest uważana do dziś nie tylko za najlepsza płytę Theriona, ale i jedną z najlepszych płyt metalowych w ogóle. Do tej grupy tez się niewatpliwie zaliczam, a Theli mam na honorowym miejscu w mojej płytotece.[/align]
  • Member Statistics

    • Total Members
      786
    • Most Online
      12222

    Newest Member
    sliwma
    Joined
×
×
  • Create New...

Important Information

We have placed cookies on your device to help make this website better. You can adjust your cookie settings, otherwise we'll assume you're okay to continue.