Jeśli ktoś z Was zastanawiał się kiedyś nad tytułem tego utworu, a być może szukał na jego temat informacji we współczesnej encyklopedii zwanej Internetem, z pewnością natrafił w niej na nazwisko Emily Dickinson, amerykańskiej poetki żyjącej w latach 1830-1886. Tej samej, której inny poemat, „A Wounded Deer Leaps Highest”, już zdaje się kiedyś zainspirował naszego poetę. Jeśli znamy tekst piosenki EOAH, to wiemy, że „Wounded is the deer that leaps highest”. Emily Dickinson jest także autorką wiersza rozpoczynającego się od słów, które dały tytuł przepięknej, bonusowej balladzie z „Imaginaerum”. Oto jego treść:
The Heart asks Pleasure – first –
And then – excuse from Pain –
And then – those little Anodynes
That deaden suffering –
And then – to go to sleep –
And then – if it should be
The will of its Inquisitor,
The privilege* to die –
*w niektórych wersjach „privilege” zastąpione jest przez „liberty”
Autorem najbardziej znanego polskiego przekładu tego wiersza jest Stanisław Barańczak:
Serce żąda Rozkoszy – najpierw
Potem – Zwolnienia od Bólu
Potem – tych krótkich Narkoz,
Które cierpienie znieczulą.
Potem – chce Snu – a potem –
Jeśli tego nie wzbrania
Inkwizytor – chce tylko
Przywileju Skonania.
Ktoś z Was zetknął się już wcześniej z tym konkretnym poematem ED? Zna jej twórczość w szerszym zakresie? Ja, przyznam, niestety nie. Ale od czego mamy naszego Maestro - zawsze coś ciekawego i inspirującego podrzuci ;)