Leaderboard
Popular Content
Showing content with the highest reputation on 06/28/16 in Posts
-
4 points
-
3 pointsO, tak, podoba mi się. Nie myślałam, że Tarja przykuje czymś moją uwagę na dłużej. Do tej pory z wszystkich jej utworów lubiłam tylko "I walk alone". Cała reszta... Meh. Rozczarowująca. No właśnie taka meh. "No bitter end" było jednym wielkim zawodem. Z tego powodu nie słuchałam "The Brightest Void" i dlatego też do "Innocence" podeszłam sceptycznie. Ku mojej radości - niepotrzebnie! Utwór ma "to coś", jest naprawdę dobry, chwyta za serce. Teledysk wzruszył mnie niezmiernie, wywołał kilka łez.
-
2 pointsByłam dzisiaj pierwszy raz na praktykach w labie w PANie. I praktyki praktykami, nic nowego, techniki jakich używam od stu lat, nawet praca na DNA, a nie na RNA (bardziej stabilnym i przyjemniejszym do pracy :)), więc już zupełnie Hawaje, nawet sterylnie nie trzeba pracować. ALE! Ale pani doktor, która prowadzi praktyki! Ona jest zdecydowanie najmilszą i najbardziej kochaną osobą, jaką spotkałam przez te dwa lata we Wrocławiu. I ogólnie chyba jest najbardziej kochaną osobą, którą miałam okazję spotkać w mojej karierze edukacji od podstawówki do teraz. Szczerze tematyka praktyk jest taka jak praca w labie - monotonna. I właściwie to, co mnie przyciąga, to, co sprawia, że idę na te praktyki z radością i uśmiechem na twarzy, to ta pani doktor i rozmowy z nią w czasie roboty. Rozmowy na każdy temat, od polityki przez Brexit i postawę niepalących wobec palących do szycia spódnicy z karczkiem i wszywania zaszewek w pasie w spodniach. Uwielbiam ją, chociaż ona nie jest w stanie mojego zachwytu zrozumieć. ♥ PLUS dzisiaj zadzwoniłam na infolinię orange. Zadzwoniłam do kompletnie obcej osoby i całkiem rzeczowo jak dorosły wyjaśniłam jej swój problem. Sama byłam w szoku. :D
-
1 pointOrganizujemy akcję, w której możecie do nas nadsyłać pocztówki z Waszych miejscowości lub z wakacji do poszczególnych członków zespołu. Wystarczy, że wyślecie ją do nas do 20 sierpnia na adres: Prosimy o zaznaczenie do kogo ma być dostarczona: Floor, Marco, Tuomas, Emppu, Troy, Kai. Pocztówki przekażemy podczas tegorocznej edycji Czad Festiwalu.
-
1 pointOczywiście popieram akcję, bo uwielbiam wysyłać pocztówki, kartki, listy, paczki,itp. ;) ! Taka trochę staroświecka jestem w tej kwestii. Możecie liczyć na kartki z wakacji dla wszystkich członków zespołu!
-
1 pointCo do ostatniego odcinka GoT... Zmieniając temat... Ostatnio poznałam czym jest serialowy syndrom sztokholmski. Dałam się całkowicie wciągnąć czemuś, do czego od początku miałam nastawienie wybitnie negatywne. One word: „Sherlock". Podczas sesji przypomniałam sobie, że jest taki serial, którego unikałam, niczego o nim nie wiedząc. Wystarczyło mi zobaczyć plakat kilka lat temu i od razu doszłam do wniosku, że to nie jest MÓJ Sherlock, a więc wzgardziłam i wyrzuciłam z pamięci. Jakoś sobie nie wyobrażałam zadartonosego Cumberbatcha jako błyskotliwego, acz dość sarkastycznego detektywa z Baker Street. No, ale ostatnio jakoś tam mi się przypomniało, że ten serial gdzieś tam krąży po necie i ku mojemu bezbrzeżnemu zdziwieniu dowiedziałam się, że ma wysokie notowania. Pomyślałam, że może to ja się uprzedzam i warto chociaż zerknąć i, w razie omyłki, przyznać się do pochopnego sądu. Na dzień dobry dostałam w twarz współczesnością (czego się nie spodziewałam, bo nie zadałam sobie trudu, by się zagłębić w opisy), a nienawidzę, gdy coś wręcz legendarnego zostaje przez nią dosłownie zgwałcone, więc od razu pogłębił się mój negatywny stosunek do serialu. Po pierwszym odcinku byłam wściekła jak osa i pełna niedowierzania, jak można oglądać i lubić coś tak... hm, bezczelnie schlebiającego widzowi! Tak pomyślałam, bo to jest właśnie ten schemacik: najpierw weźmiemy jakąś klasyczną ikonę, bardzo mocno ją zmodyfikujemy, damy popisową dynamikę, ładniutkiego aktora, co by się podobało nastolatkom, dużo technologii, zanętę w postaci jawnie nieprawdziwego, ale jednak intrygującego dla wielu dziewczynek homoseksualizmu i tadam! Poza tym pokażemy też ciąg dowodów, migających przed oczami widza tak szybko, żeby nie spostrzegł jak są naciągane, dużo bardzo „mondrego” sarkazmu i wszyscy się ucieszą! A nie, nie! Jeszcze czarny charakter, który jest tak udziwaczniony, że chyba bardziej chorego kolesia nie dało się wykreować (Boże, jakże ja Moriarty'ego nie znoszę w tym serialu!). To wszystko sprawi, że widz pomyśli sobie „ale ja jestem mądry”, bo twórcy pokażą mu tyle rzeczy naraz, że pewnie uważają widza za dość mądrego, by to ogarnąć. Nie, nie chodzi im, żebyś, drogi widzu, zrozumiał chociaż połowę tej naciąganej kołomyjki, ale, żeby wydawało Ci się, że rozumiesz, a pod koniec, gdy wszystko zostanie wyjaśnione, będziesz myślał, że od początku było to logicznie opracowane... a było? Jak po zarysowanym wejściu do ładowarki ktoś może rozpoznać, że czyiś brat, czy siostra pije? Tylko od alkoholu ręce się trzęsą, czy jak? Ale... zanim święte oburzenie mnie zaleje, to... zostałam pokonana przez ten serial. ZWROT AKCJI! Wystarczyły mi jakieś trzy, czy cztery odcinki, by nie móc się już więcej od tego widowiska oderwać! To draństwo trzyma w napięciu, a los bohaterów zaczął mnie naprawdę OBCHODZIĆ. Mogę sobie wyliczać wady, ale im dłużej oglądam tym słabiej je dostrzegam i stają się obojętne. Tak długo, jak nie porównuję „Sherlocka” z tym klasycznym Sherlockiem Holmesem, to nie wydaje mi się zły! Zdaje mi się, że negatywny osąd wyrósł na gruncie niechęci do współczesności wojującej, połączony z sympatią do klasycznego detektywa z fajeczką. Gdy odrzuci się te uprzedzenia i założy, że chodzi tu przede wszystkim o dobrą zabawę i wciągającą akcję, to serial spełnia swoje zadanie lepiej niż dobrze. Zorientowałam się o porażce swojego „hejteryzmu”, gdy przeszedł mnie dreszcz zgrozy na widok ilości odcinków! Byłam święcie przekonana, że tego jest więcej! :( „Gra o tron” ma po 10 odcinków rocznie, więc niby czemu inne seriale miałyby mieć mniej? Można? Można. Moriarty nadal mnie wkurza i wątpię, z jakiegoś powodu, że pod ostatnim odcinku drugiego sezonu już go nie zobaczę. Mam ochotę go utopić w łyżce wody, gdy widzę tę arogancką gębę, rozpuszczonego dandysa! Chyba przesadzili z widowiskowym udziwacznianiem... co ja gadam, cały ten serial robi wszystko by się stać oryginalny... i się przez to... bezczelnie staje. (Bezczelny, bezczelny, bezczelny... serial!) No i co ja mam teraz zrobić... zostały mi jakieś 3 odcinki (nie licząc tych specjalnych) and I AM SHERLOCKED. Widać dałam się okropnie podejść i teraz mam nieustanny CumberWATCH. :D Przyznaję się otwarcie – poległam. Chyba należę do tych naiwnych widzów, o których pisałam, bo chwyty, które sama dostrzegłam złowiły mnie jak szczupaka na wędkę. Zastanawiam się teraz po wczorajszym finale drugiego sezonu (który mi paskudnie dokopał), jak oni mi wyjaśnią to, że można przeżyć, roztrzaskawszy się o bruk... szkoda mi bohatera. Meh. A więc bohater zaczął mnie obchodzić... a myślałam, że nie zacznie. Obchodzić może mnie klasyczny Jeremy Brett jako Sherlock Holmes, ale jakiś Cumberbatch... a poddaję się! Przegrałam, przegrałam, przeraaaałam... Bum. Idę po śniadanie.
-
1 pointWłaśnie odkryłam coś cudownego. A właściwie kogoś. ::) [video=youtube]http://https://www.youtube.com/watch?v=SxkwoD-87C0
-
1 pointW warszawskich pojazdach ZTM pojawiły się 2 nowe monstery wg mojego pomysłu - siedziołek przyciężki i rozpychacz wybredny. Mała rzecz, a cieszy :) Niejeżdżących komunikacją warszawską odsyłam tu: http://kierunekzyczliwosc.pl/
-
1 pointPo raz pierwszy razem na jednej scenie Sharon i Tarja wykonały Paradise! :) Jak wam się podoba to wykonanie? [video=youtube]http://https://www.youtube.com/watch?v=ibWYRjyWmmI
-
1 pointMoja babcia ma trzy kotki i aspołeczną hermafrodytę po udarze (która z nich wszystkich jest najkochańsza i najcudowniejsza, ale na szczęście nie ma młodych ;) ). I teraz te wszystkie kotki mają młode. A że się oczywiście obraziły na dziadków i wyniosły je do stodoły sąsiadów, to nie obywa się bez atrakcji. Podczas gdy jedna kotka przynosi jedno małe kociątko, druga zaraz je wynosi, a ta pierwsza go potem szuka... :D Dzisiaj tak przybyło do nas już drugie maleństwo (pierwszego niestety nie uchwyciłam aparatem), ale oczywiście zostało wyniesione... Zresztą zobaczcie sami! :D
-
1 point
-
1 pointPodoba mi się zwłaszcza pomysł z książką - to coś, w czym chyba wszyscy moglibyśmy się wykazać. Część z nas pisze, inna rysuje, gdyby to wszystko poskładać w jedną opowieść o naszym fanklubie razem z fanartami? Żeby to nie było takie tylko o zespole i o tym, jak to ich wielbimy, bo przecież takich rzeczy mają miliardy - ale też o nas jako o grupie, którą łączy nie tylko muzyka, ale też różne inne tematy, a ponadto rozwijające się relacje. Co prawda, problemem, jaki się z tym wiąże, jest ogarnięcie całego projektu (bo raczej musiałyby być to gotowe fotoksiążki czy coś) w całość, no i pinondz - takie ładne wydanie jednej sztuki by kosztowało pewnie 30-40 zł (zależy od firmy, papieru, ilości zdjęć). Ale z drugiej strony: nas też jest całkiem niemało, więc nawet jeśli by nas to kosztowało te 240 zł czy więcej, to pewnie składalibyśmy się po kilka złotych. Tort/ciasto/coś jadalnego też zawsze spoko, tyle że jeśli faktycznie byłby problem ze spotkaniem, to takie trwałe prezenty zawsze można jakoś przekazać, a z jedzeniem już jest mniejsza gwarancja, że dojdzie. Aczkolwiek, jakby było wiadomo, że nie dojdzie, to zawsze możemy sami zjeść. xD Chyba nie doceniasz naszej determinacji. Zwłaszcza determinacji Ani, która potrafiła czekać w zimnie ponad dwie godziny na Charlotte Wessels - to co dopiero na Nightwish! ♥ Pomysł z flagą też spoko - jako taki dodatek. Ale wait - to my będziemy mieć swoje stoisko? o.O ♥
-
1 point
-
Member Statistics
