Leaderboard
Popular Content
Showing content with the highest reputation on 04/30/15 in all areas
-
3 pointsHm, Sami, nie zgodzę się... Ale to kwestia subiektywnych odczuć. EFTMB to nie płyta do myślenia, jak IM, to płyta do wczuwania się. To album, który emanuje silną energią, emocjami, które biją od zespołu w każdej sekundzie. Ale nie jest tak subtelny i wyszykowany jak IM. Niewątpliwie EFTMB miał za zadanie pokazać, że od teraz Tuomas, jako kompozytor, ma wszystkie najlepsze możliwe narzędzia pod ręką. Że może stworzyć co tylko będzie chciał (co nie było możliwe bez Troya, z Tarją, albo Anette). *Teraz będzie widać moje przesiąknięcie Witkacym po przebywaniu tylko z nim przez ostatnie tygodnie* IM ma głęboki wymiar metafizyczny, jest albumem spokoju, wewnętrznej harmonii. EFTMB to powołanie do życia, apel do ludzkości o łapanie każdej chwili, jaka jej się przydarza. Wywołują różne wrażenia, bo mają inne cele i, moim zdaniem, powinny wzajemnie się dopełniać. Tajemniczy IM na dłuższe przemyślenia, EFTMB na energetyczne naładowanie. IM dla duszy, EFTMB dla ciała. Swoją drogą, tak sobie myślałam o kompozycjach na EFTMB dzisiaj w autobusie. Uważam je za pewnego rodzaju przełom, bo są mocno dopracowane, dopasowane do możliwości. TGSOE to najdojrzalsza kompozycja w całej twórczości Tuomasa, najgenialniejsza, chociaż trudno słuchać jej często w całości czy nazwać ulubionym utworem... Mam takie trochę wrażenie, że ten finalny kolos budzi we mnie uczucia bardzo zbliżone do tych przy muzyce klasycznej - bo, słuchając, trzeba się skupić, poczuć, a dopiero wtedy do nas dociera. Dla odmiany z IM było odwrotnie: najpierw czujemy atmosferę, a potem zaczynamy się skupiać. Trudno mi zresztą faworyzować w tym momencie któryś z albumów. IM był bardziej nieprzewidywalny, oryginalny, odkrywczy i tajemniczy; za to EFTMB ma w sobie tę siłę, energię, geniusz, radość... Okej, na EFTMB są takie utworki-potworki, które mało komu się podobają, ale wielu z Was/nas też się nie podobało TCTOATD czy Turn Loose The Mermaids. Tak już podsumowując: są lepsze i gorsze utwory (jak zawsze). Mnie tym razem uwiodła opowieść, którą NW nam przedstawił. *Aha, i zauważyłam też taką właściwość, że fandom łagodnieje z wiekiem. Może po prostu Sami nam dorasta... ;)
-
2 points[video=youtube]https://www.youtube.com/watch?v=pVbK5jvOk3Q To jest to czego dziś potrzebuje :happy: !
-
2 points
-
2 pointsOd premiery albumu minęło już tyle, że wypadałoby coś o nim w końcu napisać. Uważam, że jest do bardzo dobra płyta i Nightwish całkowicie spełnił pokładane w nim nadzieje. Interesujące kompozycje w połączeniu z głosem Floor tworzą coś, do czego ma się ochotę wracać. Zaznaczę tu od razu, że zupełnie nie przeszkadza mi to, że Tuomas nie wykorzystał w pełni potencjału jaki ma w sobie Jansen, ponieważ sądzę, że sposób w jaki zaśpiewała idealnie pasuje do muzyki. Jeśli chodzi o moje ulubione piosenki, to są nimi: 1. Weak Fantasy - ten utwór podbił moje serce, od kiedy usłyszałem go po raz pierwszy. Słuchany z komputerowych głośników jest zabójczy i nie jestem nawet wstanie sobie wyobrazić tego, jaką moc ma na koncertach. 2. Yours Is An Empty Hope - podobna sytuacja jak z Weak Fantasy. Bardzo fajny utwór, z bardzo dużą dawką "powera". 3. My Walden - refren tak się wkręca, że jeśli raz go usłyszę, to potem przez resztę dnia nie mogę się od niego uwolnić. 4. Edema Ruh - bardzo klimatyczny i ciepły utwór. Przypadły mi się partie zagrane i zaśpiewane przez Troy'a. 5. Alpenglow - jest to utwór idealny do tego, żeby grać go na koncertach. Jestem pewien, że nie ma na świecie publiczności, która nie chciałby na koncercie wykrzyczeć razem z zespołem "We were here". 6. Our Decades In the Sun - piękna ballada, z bardzo wzruszającym tekstem Kolejność w jakiej wymieniłem utwory, jest w zasadzie bez znaczenia. Hmm, to już chyba ponad połowa albumu, prawda? ;) Z pozostałymi utworami sprawa ma się tak, że Shudder i Endless lubię prawie tak bardzo jak wymienione wcześniej piosenki, ale, jak wiadomo z pewnej reklamy, prawie robi wielką różnicę. The Eyes Of Sharbat Gula i Elana nie słucham za często. No i został nam The Greatest Show On Earth. Ten utwór słyszałem zbyt mało razy, żeby móc wyrazić on nim jakąś konkretną opinię, więc chwilowo nie powiem nic. Kiedy bardziej się z nim osłucham, to napiszę coś więcej. Podsumowując. Moim zdaniem "Endless" jest bardzo dobrą płytą, do której będę wracał jeszcze wiele razy. Ogromnie cieszy mnie to, że na tym albumie zespołu jest więcej niż orkiestry. Nie to, że orkiestry nie lubię, ale tęskniłem za takim graniem. Teraz pozostało mi tylko czekać na koncert w Polsce, żeby w końcu przekonać się jak te utwory brzmią na żywo.
-
2 pointsOddałam wreszcie to portfolio o Witkacym, nad którym siedzę od tygodni, a właściwie to miesięcy. Jutro nie ma WOSu i w ogóle S. (chyba tylko Sami może zrozumieć tę radość... CZYŻBY? xD). Nareszcie mogę sobie odpocząć. W piątek kolejna osiemnastka. Wreszcie miałam chwilę, żeby się wypisać i po 3/4 strony A4 przy słuchaniu EFTMB od razu poczułam się jakoś lepiej psychicznie. W ogóle, miałam jakieś takie dziwne wrażenie. Poczułam się człowiekiem bardziej niż kiedykolwiek. Aaa, i jeszcze mam nowego kotełka - przyplątał się taki śliczny, rasowy rudzielec (w sumie, to chyba sąsiadów, ale i tak jest wspaniały). Takie toto przytulaśne, milutkie, i robi ósemki wokół nóg. Uznaliśmy jednak, ze nazwanie kota Osiem albo Nieskończoność brzmi nieładnie, więc zostało Continuum (żeby mieściło się w krapkowickich oparach absurdu), w skrócie Conti (jak ten książę, co w pierwszej wolnej elekcji konkurował z Heniem Walezym, ale przegrał). I jest jednak pewna szansa, że pojawię się na zlocie. Czysta RRRRRADOŚĆ. ♥
-
1 pointNo nareszcie mam się czym chwalić, moja pierwsza płyta Nightwish :) oj wielka, wielka radość, jaki ja teraz szczęśliwy :)
-
1 pointA zespół znów nam serwuje zwiastuny czy jak to nazwać. :) [video=youtube]
-
1 pointStrach jest rzeczą normalną. Ja boję się pająków i tego że będę sam że nie znajdę osoby która zrozumie w jakiej sytuacji się znalazłem!!! - Dziwne?
-
1 point
-
1 point
-
1 pointMam podobnie. Lubię orkiestrę, ale obecnie nie mam kompletnie nastroju na takie granie, więc EFMB z bardziej zespołowym brzmieniem i rockowym duchem trafiło idealnie w moje potrzeby. W zasadzie to nie miałbym nic przeciwko temu, żeby Nightwish nagrał kiedyś płytę zupełnie bez orkiestry i chórów. Bardzo lubię pianino, a mając sześć osób w składzie, można własnym sumptem robić różne nietypowe aranże (tak jak Troy z buzuki). Natomiast chóry i tak zostały w znacznym stopniu zastąpione na albumie pracą trójki wokalistów, zarówno w harmoniach wokalnych, jak i jednoczesnym śpiewie, więc zupełnie nie odczulibyśmy ich braku.
-
1 pointJest dokładnie tak jak mówisz - te albumy są kompletnie różne. Całkowicie inne pomysły, całkowicie inne realizacje. I ja przyznaję otwarcie, że bardziej kupuje mnie metafizyczny, metaforyczny Nightwish owinięty w tajemniczość, nadziewany patosem niż Nightwish edukacyjno naukowy :) Btw 'optymistyczny Tuomas' to powinien być oksymoron w języku polskim i powinien być pokazywany dzieciom w szkole jako przykład. A gunwo prawda :D Jeśli fandom łagodniałby z wiekiem, to przełknąłby Endless bez popijania, że tak powiem.. :) A niektórzy ( w tym ja) lekko się na Endless zjeżyli :)
-
1 pointTak mnie dzisiaj naszło na zmianę tapety na moim większym ekranie i wlazłam na Tumblrze w taga Nightwish - nic. Nightwish promo - nic ciekawego. Tarja Turunen - nudy. A potem wlazłam w taga 'Imaginaerum". I wspomnienia wróciły. I tak jakoś właśnie mnie wtedy naszło na rozmyślania. Minął prawie dokładnie miesiąc od premiery Endless, zagraniczny fandom nadal rzyga ogniem, jakby rzucili mu złote góry, a ja jakoś tak siedzę i mam mieszane uczucia. No bo z jednej strony to mój ulubiony zespół i powinnam nadal się niemożliwie jarać płytą (bo następnej przez 5 lat nie dostanę), ale jakoś nie umiem. Mam wielką ochotę wrócić do fanowania Anneke van Giersbergen, bo jakoś w ciągu dnia, w autobusie czy tramwaju mam większą ochotę zapuścić jej muzykę niż nową płytę NW. Osłuchałam Endless w tę i poprzek, zamiotłam skutecznie obie ballady pod dywan, wywaliłam z playlisty i udaję, że ich nie ma i nawet zaczynam się przekonywać do The Greatest Show (nie zacznę go wielbić ani nic, ale niektóre fragmenty mi się naprawdę podobają. No tak umiarkowanie, ale jednak! ;)). I powiem tak - to nie jest NW, na który czekałam 5 lat. Kiedy każe się fanom czekać tak długo, to ich oczekiwania rosną. Jestem już duża i wiem już od pewnego czasu, czego chcę od mojej muzyki. Kompozycje pana H. zawsze były wyjątkowe. To odróżniało NW od miliardów klonów w female fronted metalu, które powstały po sukcesie NW właśnie. A teraz czuję, że nawet tego już nie ma. NW jakby wtopił się w tłum. Toż już nawet płyta Epiki, ta nowa, jest o wiele bardziej monumentalna i podchodząca pod gatunek niż Endless. I teksty... Panie Tuomas, oby mi to było ostatni raz. Naukowe teksty proszę pisać do szuflady, a Floor proszę kazać śpiewać metaforyczne-jak-cholera teksty a'la IM. Dziękuję za pozytywne rozpatrzenie mojego wniosku. :D A skoro już o IM mowa, to IM właśnie było powodem tego długiego posta. Bo pamiętam jak strasznie wsiąkłam w IM, jak nie mogłam przestać go słuchać, jak nie było piosenki, która mi się na tym albumie nie podobała... A potem ten film. Film to było cudowne arcydzieło, trafił sobie akurat na taki moment mojego życia, że wsiąkł genialnie, znalazł dobre podłoże emocjonalne, żeby mnie do końca kupić. :) Nadal uważam film IM za najbardziej epickie dokonanie NW. I właśnie motyw tego całego przemyślenia jest taki, że Endless mam ochotę wyłączyć po miesiącu słuchania, uznawszy za dobrą płytę, a IM nadal, po 5 latach, uważać za coś, bez czego nie można się raz na jakiś czas obejść. IM nie przeszło mi tak obojętnie. Było bardziej spójne, bardziej przemyślane niż Endless. Szkoda mi trochę tego, że płyta, która miała być tak dobra, przeszła mi właściwie bez echa... Słabo strasznie, szkoda jak nie wiem... :<
-
1 point
-
1 pointDZIĘKUJĘ! Przepraszam, że dopiero teraz, ale przez ostatni czas nie miałam czasu na wchodzenie na laptopa, stąd te opóźnione podziękowania. Dziękuję wszystkim, tym którzy tu są, dla których warto tu być. Naprawdę wg forum pełni życiem, każdy ma tutaj coś ze sobą wspólnego, każdy ma tu jakieś wspólne "szały" na coś. Naprawdę tu każdego coś jeszcze łączy, prócz zespół i to mi się naprawdę podoba. Znalazłam z wami wspólny język. Dziękuję też wszystkim tym, którzy odwiedzają mój wątek z moimi "masterpieces" i wystawiają dobre opinie, które mnie wspierają. No, dziękuję wszystkim tu za wszystko, a szczególnie mojej przeglądarce, która znalazła to forum. :D Dziękuję jeszcze raz ♥ (P.S @Milla tobie dziękuję najbardziej. Jesteś najlepszą osóbką, jaką kiedykolwiek poznałam, nasze wiadomości na priv. Dziękuję za życzenia *nightwishowy hug* ♥)
-
1 pointJestem zaskoczona, że jeszcze nikt tu tego nie wstawił. xD My Walden już nigdy nie będzie takie samo.
-
1 point
-
Member Statistics
